ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ '85 - Νίνος Φένεκ Μικελίδης

Με το νεανικό, ομοφυλοφιλικό έρωτα ανάμεσα σε δυο νέους καταπιάνεται στη νέα του αυτή ταινία, ο πολυβραβευμένος σε διάφορα διεθνή φεστιβάλ (Κανών, Βενετίας, κ.ά.) Φρανσουά Οζόν. Σε αντίθεση όμως με ταινίες όπως «Κάτω από την άμμο», «Οκτώ γυναίκες», «Η πισίνα» και «Νέα και όμορφη», σ’ αυτό το «Καλοκαίρι του 85», ο Οζόν δείχνει να παραμένει στη στασιμότητα που έδειχνε σε πιο πρόσφατες ταινίες του («Ο διπλός εραστης» και «Θέλημα θεού»), περιορίζοντας την αφήγηση του σε μια επίπεδη ανάπτυξη από την οποία λείπει η τρυφερότητα, η ευαισθησία και η οξυδέρκεια με τα οποία αντιμετώπιζε τα θέματα του στις καλύτερες ταινίες του.

Η ταινία ξεκινά με τον ένα από τα δυο νεαρά παιδιά, τον 16χρονο Αλεξίς (Φελίξ Λεφέβρ) που, ενώ σαλπάρει στη θάλασσα κάπου στη Νορμανδία, κινδυνεύει όταν μια τρικυμία ανατρέπει το σκάφος του και τον σώζει την τελευταία στιγμή ο Νταβίντ (Μπενιαμίν Βουαζέν), που τον μεταφέρει και τον φροντίζει στο σπίτι του, με μια παράξενη, πρόθυμη μητέρα (Βαλέρια Μπρούνι Ντεντέσκι) να τον γδύνει και να τον βάζει να κάνει μπάνιο. Από το πρώτο πλάνο μαθαίνουμε πως ο Αλεξίς σκότωσε τον φίλο του (τον βλέπουμε με χειροπέδες να τον μεταφέρει η αστυνομία) ενώ ακούμε τον ίδιο να παραδέχεται τη δολοφονία του και να μας μιλά για το θάνατο, ζητώντας από τον θεατή αν δεν ενδιαφέρεται να σταματήσει να βλέπει την ταινία…

1207 2

Στη συνέχεια και μέσα από διάφορα φλας-μπακ, χωρίς χρονολογική ακόλουθία, παρακολουθούμε τον Αλεξίς στη σχέση του με τον Νταβίντ, με τον Οζόν να καταγράφει το σταδιακό πέρασμα του Αλεξίς που από απλή φιλία για τον Νταβίντ να μετατρέπεται σε σεξουαλική σχέση, ενώ παράλληλα προσπαθεί να δημιουργήσει κάποιο σασπένς σχετικά με το γιατί και πώς ο Αλεξίς οδηγήθηκε στο φόνο του φίλου του. Ενώ παράλληλα παρακολουθούμε της σχέση του Αλεξίς με ένα ιδιαίτερα εξυπηρετικό (σε ερωτικες σχέσεις με τους μαθητές του) καθηγητή του (Μελβίλ Πουπό), που θα τον βοηθήσει και θα του συμπαρασταθεί στο δικαστήριο, καθώς και με την παράξενη μητέρα του Νταβίντ (η όπως παραδέχεται σε μια στιγμή στον Αλεξίς, ο Νταβίντ σώζει ελκυστικούς νέους που κινδυνεύουν να πνιγούν, υπονοώντας πως στη συνέχεια συνάπτει σχέσεις με αυτούς).

Η ιστορία (νεανικός έρωτας, ωρίμανση) παραπέμπει σε μια άλλη, εξαιρετική ταινία («Καλοκαίρι του 42» του Μάλιγκαν), ενώ η σεξουαλικη αφύπνιση και η ομοφυλοφιλική σχέση θυμίζει το Call Me By My Name. Δυστυχώς, όμως, από κάποιες σκηνές με αναφορές (βασικά μουσικές και με ωραια επιλογή τραγουδιών, όπως το Sailing του Ροντ Στιούαρτ) στη δεκαετία του 80, όπου εκτυλίσσεται η ιστορία, ο Οζόν δεν καταφέρνει να μεταδώσει τη ζωντάνια και τη ξεγνοιασιά της τότε νεολαίας που επέλεξε να αφηγηθεί, με τους δυο νεαρούς ηθοποιούς του να μη καταφέρνουν να δημιουργήσουν τη χημεία που απαιτείται ανάμεσα τους.

Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr

Smart Search Module