MONDAY - Γιάννης Ζουμπουλάκης

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος λατρεύει τους «καταραμένους» έρωτας όπως είχε φανεί από το «Suntan». Στη καρδιά αυτής εδώ της ιστορίας ένα ζευγάρι Αμερικανών στην Ελλάδα (Σεμπάστιαν Σταν, Ντενίζ Γκοφ) ζει επίσης έναν καταραμένο έρωτα. Αγαπιούνται τρελά, κάνουν έρωτα όπου να’ ναι και τσακώνονται. Εκείνη σταθερή προσωπικότητα, δικηγόρος. Εκείνος «στον αέρα», d.jToπαρελθόν και των δύο ποτίζει την σχέση με οξύ όμως αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στα προβλήματα του παρόντος. Την Παρασκευή όλα καλά αλλά  τι γίνεται τη Δευτέρα;

Καλά όλ’ αυτά αν όμως προσπαθήσεις να βρεις την ουσία αυτής της ταινίας, δεν θα βρεις και πολλά. Στο μεγαλύτερο μέρος της είναι μια επαναλαμβανόμενη, καλογυρισμένη φυσικά, βόλτα στη νυχτερινή Αθήνα, στους δρόμους, στα υπόγεια, στα πάρτι και κυρίως στα κλαμπ όπου ο κόσμος χορεύει σαν τρελός – μόνο που αυτό δεν δείχνει να εξυπηρετεί ιδιαίτερα το σενάριο.

1163 1

Η σκηνοθεσία του Παπαδημητρόπουλου είναι χαλαρή αλλά η ταινία άδεια. Υπήρξαν στιγμές που ένιωσα την κοινοτοπία να με καταδιώκει και την γραφικότητα να μου στήνει την μία παγίδα μετά την άλλη. Κυρίως όποτε εμφανιζόταν σαν καλικάντζαρος ο Γιώργος Πυρπασόπουλος για να κάνει τον σοφό φύλακα  άγγελο του κεντρικού ήρωα δίνοντάς του συμβουλές σε όλα τα αυτονόητα και στα αγγλικά.

Ένα σύγχρονο lovestoryλοιπόν που Ο.Κ. το βλέπεις και αυτό ήταν. Νοσταλγώ την εποχή που ο σκηνοθέτης μπορούσε να καταφέρει γροθιά στο στομάχι με την καλύτερη ταινία του, το «Wastedyouth». Αυτή εδώ η καινούργια, σου δίνει την αίσθηση του wastedtime.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

Smart Search Module