MINARI - Γιάννης Ζουμπουλάκης

Αισιόδοξο οικογενειακό δράμα, ακτινογραφεί «μικρές» στιγμές από την μεγάλη περιπέτεια μιας οικογένειας Κορεατών μεταναστών στην πολιτεία Αρκανσο των ΗΠΑ στη δεκαετία του 1980. Οι καταστάσεις περιγράφονται με στακάτο, ευθύ  τρόπο από τον σκηνοθέτη Λι Αϊζακ Τσουνγκ και το ίδιο θα έλεγες και για τις πολιτισμικές αντιθέσεις ανάμεσα στους μετανάστες και τους ντόπιους.

Ο πάτερ φαμίλιας των Κορεατών (Στίβεν Γιέουν – γνωστός από την σειρά Thewalkinddead), νέος σχετικά, παντρεμένος με μια γυναίκα που δεν της αρέσει ο τόπος και πατέρας δύο παιδιών, αποδεικνύεται πολύ πιο μοντέρνος και πολύ πιο ώριμος στην σκέψη και την πράξη από πολλούς ντόπιους που μοιάζουν να ζουν σε άλλο αιώνα.

1160 1

Η ταινία τοποθετείται στην εποχή που ο όρος «Αμερικανικό Ονειρο» ίσχυε ακόμα, τότε που με όπλο την σκληρή εργασία ο οποιοσδήποτε μπορούσε να πετύχει και να αποκτήσει ένα κομμάτι από αυτό το όνειρο. Κάπου νιώθεις ότι κατά κάποιο τρόπο αυτό θέλει να πει η ταινία γενικότερα, ίσως εκεί να βρίσκεται η λύση πολλών σημερινών προβλημάτων- στην αφοσίωση, στην πίστη στο όραμα και στην εργατικότητα.

Τα επεισόδια από τα ενδοοικογενειακά θέματα των Κορεατών φτιάχνουν ένα εύπεπτο «κολάζ» ιδιοσυγκρασιών και χαρακτήρων με την «τρελούτσικη» γιαγιά της Γιου Τζουνγκ Γιουν να δίνει τον τόνο του «σοφού χιούμορ». Εν κατακλείδι μια ταινία που χωρίς ποτέ να γίνεται κραυγαλέα ή υπερβολικά «feelgood» προασπίζει το ήθος, την αφοσίωση στον στόχο, την αγάπη – τις σταθερές αξίες της ζωής.

Η ταινία κατάφερε να συγκεντρώσει έξι υποψηφιότητες στα φετινά Οσκαρ (ανάμεσά τους για τα ταινίας, σκηνοθεσίας – Λι Αϊζακ Τσουνγκ, Α ανδρικού ρόλου – Στίβεν Γιέουν) κερδίζοντας τελικά το Β’ γυναικείου ρόλου για την Γιου Τζουνγκ Γιουν.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

Smart Search Module