Τρείς γυναίκες, τρείς κόσμοι, τρία πολιτιστικά στάνταρ. Στη υπανάπτυκτη Ινδία η Σμίτα, στην φωτογενή Ιταλία η Τζούλια και στον γεμάτο ανάπτυξη Καναδά η Σάρα.
Δεν είναι ακριβώς το σινεμά του Ιναρίτου, αλλά η χρωματική διάσταση τριών κόσμων. Το κόκκινο ως χώμα η Ινδία, το λευκό γαλάζιο η Ιταλία, το υπερφωτισμένο σκλρό λευκό ο Καναδάς. Μια εξαφάνιση, ένας θάνατος, ένας καρκίνος και μια πλεξούδα από μαλλιά συνδέει τρείς κόσμους, τρείς γυναίκες. Καλοφτιαγμένο, καλοπαιγμένο, πειστικό.
Αλέξης Δερμεντζόγλου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kemes.wordpress