Πρώτη πραγματικά κινηματογραφική δουλειά της ομάδας που είχε χαλάσει κόσμο με την τηλεοπτική παρουσία της στην εκπομπή του BBC «Το ιπτάμενο τσίρκο των Μόντι Πάιθον». Όπως στη μικρή οθόνη, έτσι και στη μεγάλη, τα (τότε) «τρομερά παιδιά» της αγγλικής τηλεόρασης δεν αφήνουν τίποτα όρθιο, μ' έναν τυπικά βρετανικό σαρκασμό και μία ανεξάντλητη ευρηματικότητα. Εδώ, ουσιαστικά, τα βέλη τους στρέφονται κατά του γνωστού μεσαιωνικού κόσμου του Κάμελοτ και του θρύλου του βασιλιά Αρθούρου και των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης (που «καλπάζουν» πεζοί, πάνω σε φανταστικά άλογα, ενώ οι υπηρέτες τους ακολουθούν, χτυπώντας μεταξύ τους δύο καρύδες, για να παράγουν τον ήχο των ποδοβολητών!)
Σύμφωνα με την αφήγηση, αναζητούν το θεϊκό Δισκοπότηρο, αλλά οι «επικές» περιπέτειές τους δεν έχουν γραμμική συνέχεια. Μοιάζουν περισσότερο με αυτόνομα σκετς, όπως συνέβαινε στα επεισόδια της τηλεοπτικής εκπομπής των ηθοποιών που τους υποδύονται (τα επτά μέλη της ομάδας ερμηνεύουν σχεδόν όλους τους ρόλους, ακόμη και τους γυναικείους). Και αυτοί οι «ελεεινοί» ιππότες, τελικά ψάχνουν για ένα Δισκοπότηρο που δεν θα βρουν ποτέ, μιας και η επέμβαση της Αστυνομίας (!) βάζει άδοξα τέλος στα τρισάθλια ανδραγαθήματά τους. Στο μεταξύ, έχουν υπάρξει σκηνές πραγματικά ανατρεπτικές (π.χ. η περιγραφή χρήσης της άγιας χειροβομβίδας), αλλά και αξιομνημόνευτες (π.χ. οι Ιππότες που λένε Νι): το παράλογο, μακάβριο και βέβηλο χιούμορ των Μόντι Πάιθον σ' όλο του το μεγαλείο.
Δημήτρης Κολιοδήμος