Οι ανατριχιαστικές αποκαλύψεις μελών της υπηρεσίας πληροφοριών του Ισραήλ, που μας αποκάλυψαν στο συγκλονιστικό, βραβευμένο στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ντοκιμαντέρ τους «NAZA», οι βραβευμενοι με Όσκαρ για την ταινία τους «Καμιά άλλη γη», Γιουβάλ Αβραάμ και Ρέιτσελ Σορ.
Γυρισμένο στη διάρκεια της νύχτας στις οροφές των κτιρίων του Τελ Αβίβ, με συμπαραγωγό τη βρετανική εφημερίδα The Guardian (στην οποία αξίζει ένα μεγάλο μπράβο), το ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει μέσα από τις 24 αφηγήσεις απλών στρατιωτών και αξιωματούχων της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών τα συστήματα πίσω από τη μεθοδευμένη μαζική δολοφονία από το Ισραήλ αμάχων Παλαιστινίων στη Γάζα. Με το σύνθημα «δεν υπάρχουν αθώοι άνθρωποι στη Γάζα», που ακολούθησε την επίθεση της Χαμάς τον Οκτώβριο του 2021, οι αξιωματούχοι της υπηρεσίας αυτής καθώς και στρατιώτες, με βάση το πρόγραμμα ΝΑΖΑ (ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από ένα ισραηλινό στρατιωτικό ακρωνύμιο που χρησιμοποιείται ευφημιστικά για να δηλώσει τους αμάχους που αναμένεται να σκοτωθούν σε μια στρατιωτική επίθεση) παρακολουθούσαν μέσω των τηλεφώνων τις συνομιλίες ανάμεσα στα πρόσωπα των υπό παρακολούθηση οικογενειών και διέταζαν τον βομβαρδισμό τη νύχτα τα συγκεκριμένα σπίτια σκοτώνοντας, παράλληλα με τα μέλη της Χαμάς, και όλα τα μέλη των οικογενειών τους, ακόμη και τα μικρά παιδιά τους.
Στις συνεντεύξεις τους, που δέχτηκαν να δώσουν, υπό τον όρο της ανωνυμίας, τα πρόσωπα αυτά περιγράφουν αναλυτικά τις μυστικές μεθόδους που χρησιμοποίησε ο ισραηλινός στρατός στη Γάζα, μαζί και τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που σχεδιάστηκαν για τον εντοπισμό μεγάλου αριθμού πιθανών στόχων χαμηλόβαθμων μελών της Χαμάς, οι οποίοι στη συνέχεια βομβαρδίζονταν στα σπίτια τους, κατά τη διάρκεια της νύχτας, γνωρίζοντας ότι οι επιθέσεις θα σκότωναν και τις οικογένειές τους. Λιγοστοί μετανοημένοι, ζητώντας να μην αποκαλυφθεί η ταυτότητα τους για να μην τιμωρηθούν, άλλοι με ψυχρότητα, αποφεύγοντας να παραδεχτούν ότι έκαναν εγκλήματα, με τη δικαιολογία πως «αυτή ήταν η αποστολή μας».
Στην ταινία ακούμε μαρτυρίες από πρώτο πρόσωπο σχετικά με την καταστροφή γειτονιών —όπου, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ισραηλινού στρατού, έως και το 25% των κατοίκων εξακολουθούσε να αναζητά καταφύγιο στα σπίτια του—, τον συστηματικό εμπρησμό κατοικιών αμάχων και τη θανάτωση αμάχων σε σημείο διανομής τροφίμων. Ένας μάλιστα από αυτούς παραδέχτηκε πως, παρακολουθώντας τις τηλεφωνικές επικοινωνίες στα σπίτια των Παλαιστινίων, και περιμένοντας να ακούσει από τα παιδιά της οικογένειας αν έφτανε στο σπίτι ο πατέρας τους, πριν δώσει την εντολή του βομβαρδισμού και της εξόντωσης ολόκληρης της οικογένειας, άκουσε και το κλάμα ενός βρέφους. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου αν αυτό τον ώθησε να ακυρώσει την εντολή εξόντωσης, αυτός παραδέχτηκε ψυχρά πως προχώρησε λέγοντας πως αυτή «ήταν η αποστολή μου» – αποστολές συχνά που κάλυπταν όχι μόνο τον βομβαρδισμό συγκεκριμένων διαμερισμάτων αλλά και ολόκληρων πολυκατοικιών, με την εξόντωση πολλών οικογενειών, «παράπλευρων απωλειών», σύμφωνα με τον εγκληματία πολέμου πρόεδρο τους, Νετανιάχου. Μια ατέλειωτη σειρά φρικτών, ανήκουστων, ανατριχιαστικών εγκλημάτων που έφερε στο φως η ερευνητική δημοσιογραφία, θέτοντας ερωτήματα όπως, πώς μια ομάδα ανθρώπων επιτρέπει τον πλήρη αποκτήνωση μιας άλλης; Ένα ντοκιμαντέρ που αποκαλύπτει πέρα για πέρα την με μεθοδικότητα και ψυχρότητα σχεδιασμένη γενοκτονία που ξεκίνησε και δυστυχώς συνεχίζεται ατιμώρητα μέχρι και σήμερα το κράτος του Ισραήλ.
Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr