Αφού χάνει την πτήση με την οποία θα επισκεπτόταν τη μητέρα του, ο ελαφρώς διαταραγμένος Μπο ξεκινάει ένα ανορθόδοξο κι επεισοδιακό ταξίδι για να φτάσει στον προορισμό του.
Ψυχολογικό δράμα που αποτελεί την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του αμερικανού σκηνοθέτη Άστερ, σηματοδοτώντας παράλληλα κι αλλαγή ειδολογικής κατεύθυνσης, μετά από τις δύο κριτικά κι εμπορικά επιτυχημένες ταινίες τρόμου «Η διαδοχή» («Hereditary», 2018) και «Μεσοκαλόκαιρο» («Midsommar», 2019).
Στην πρώτη σχετική απογοήτευση της φιλμογραφίας του, ο Άστερ στήνει μια σπειροειδή καταβύθιση σ’ έναν φροϋδικό εφιάλτη, οπτικά περίτεχνη κι ερμηνευτικά ισχυρή, αλλά σεναριακά άνιση, ομφαλοσκοπική, επαναλαμβανόμενη και πλατειασμένη μέχρι εξαντλήσεως.
Νίκος Τσαγκαράκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα patris.gr