Η Λόουεν Άσλεϊ είναι μια νεαρή, οικονομικά στρυμωγμένη συγγραφέας που βρίσκεται στα πρόθυρα της καταστροφής. Η ευκαιρία της ζωής της έρχεται όταν ο Τζέρεμι Κρόφορντ, σύζυγος της πασίγνωστης και επιτυχημένης συγγραφέως Βέριτι Κρόφορντ, την προσλαμβάνει για να ολοκληρώσει τα υπόλοιπα βιβλία μιας εξαιρετικά δημοφιλούς σειράς, καθώς η Βέριτι είναι κατάκοιτη και ανίκανη να γράψει μετά από ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα. Για να μελετήσει τις σημειώσεις και το υλικό της Βέριτι, η Λόουεν μετακομίζει προσωρινά στο σπίτι της οικογένειας Κρόφορντ. Εκεί, ανάμεσα στα χειρόγραφα, ανακαλύπτει μια αδημοσίευτη αυτοβιογραφία που η Verity δεν σκόπευε να διαβάσει ποτέ κανείς.
Οι χαρακτήρες
O Μάικλ Σοουγουόλτερ κάνει αυτή την ταινία, το 2026, με ένα θέμα που αφορά στη συγγραφή των βιβλίων και στην πολιτική των εκδοτικών οίκων. Κάτω από αυτή τη θεματική υπάρχει η ζωή του ζευγαριού Κρόφορντ, της οικογένειάς τους, όπως και η συμβίωση με τη Λόουεν. Τα τέσσερα πρόσωπα που παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο είναι η Βέριτι και ο Τζέρεμι Κρόφορντ, ο γιος τους και η Λόουεν. Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας γυρίζεται στο μεγάλο σπίτι των Κρόφορντ που είναι δίπλα σε μια λίμνη, αρκετά χιλιόμετρα μακριά από την πόλη.
Η ταινία εξαντλείται στην περιγραφή των καταστάσεων: μια καλή συγγραφέας που δεν έχει οικονομική επιφάνεια, βοηθά τον εκδοτικό οίκο για τη συγγραφή των βιβλίων, οι διαπροσωπικές σχέσεις αυτών των ανθρώπων. Περίπου στο μέσο της ταινίας η αφήγηση διστάζει να δημιουργήσει εκπλήξεις και ανατροπές. Μαθαίνουμε λεπτομέρειες για τη ζωή της Βέριτι, για το πως ξεκίνησε να γράφει, πως ερωτεύτηκε και έκανε οικογένεια με τον Τζέρεμι. Η πρώτη ανατροπή έρχεται όταν η Λόουεν πλησιάζει τον Τζέρεμι και τον ερωτεύεται. Αυτή η ιστορία αγάπης βρίσκεται στο περιθώριο της ζωής της Βέριτι που δεν μπορεί να επικοινωνήσει με το περιβάλλον.
Οι ανατροπές
Η δεύτερη πιο σημαντική ανατροπή είναι όταν η Λόουεν μαθαίνει, από ένα αδημοσίευτο κείμενο, ότι η Βέριτι ευθύνεται για τον θάνατο της κόρης της. Αυτό είναι ένα στοιχείο που μετατρέπει τον σεβασμό της Λόουεν, σχετικά με τη Βέριτι, σε μίσος και απέχθεια. Τότε αποφασίζει να της πάρει τη ζωή της, να την κάνει δική της. Ο Τζέρεμι και η Λόουεν θα δώσουν ένα άσχημο τέλος, αυτή είναι η τρίτη ανατροπή που θα συσχετιστεί με το εύρημα ενός χειρόγραφου που βάζει τα πράγματα στη θέση τους.
Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι ανατροπές γίνονται σε κοντινό χρόνο μεταξύ τους, όλες προς το τέλος της ταινίας. Ουσιαστικά ο ρυθμός έχει χαθεί. Ο λόγος δεν μπορεί να αρθρωθεί ικανοποιητικά για να αποκτήσει γλαφυρότητα ο κινηματογραφικός λόγος. Εκτός αυτού, από ένα σημείο και έπειτα, η πλοκή ήταν αναμενόμενη. Υπάρχει ένα σημείο που η ταινία φαίνεται ότι φεύγει προς το θρίλερ, αν ο Τζέρεμι είναι θύτης, όμως αυτό αμέσως αποδυναμώνεται, επιστρέφει στην πλοκή, όπως την έχουμε γνωρίσει στα προηγούμενα πλάνα.
Η σκηνοθεσία
Η σκηνοθεσία μπορεί να βάζει τους χαρακτήρες σε μια «λογική» σειρά, να κινηματογραφεί όμορφα τα τοπία, τους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, όμως δεν μπορεί να δημιουργήσει την άρθρωση του λόγου, το ξάφνιασμα του θεατή. Οι ερωτικές σκηνές είναι καλά κινηματογραφημένες, όμως αυτό γίνεται ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται με τέτοιο τρόπο που οι αισθησιακές σκηνές δεν δίνουν κάποιο άλλο νόημα, απλά περιγράφουν. Οι ηθοποιοί παίζουν καλά, φτιάχνουν τους χαρακτήρες, αλλά δεν έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν ένα άλλο αφηγηματικό τοπίο που θα μας μιλούσε με υπαινικτικό τρόπο.
Το μοντάζ περιορίζεται στο να συνδέει τα πλάνα, με τον πλέον απλό τρόπο, χωρίς να δημιουργεί παραπομπές στην αφήγηση. Η φωτογραφία είναι εξαιρετική στο να απεικονίζει ακόμα σε χαμηλό φωτισμό, να φτιάχνει κάδρα που θα ήταν δυνατό να είναι έργα ζωγραφικής. Τα σκηνικά είναι μέσα στο πραγματολογικό κλίμα, όπως και τα κοστούμια. Όλα αυτά μας δίνουν ένα έργο που θα το παρομοιάζαμε με μέτριες τηλεοπτικές εργασίες.
Γιάννης Φραγκούλης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα filmandtheater.gr