O Dr Τόνι Γουονγκ εγκαθίσταται στο πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ και απομονώνεται βυθιζόμενος στην μελέτη των βιοχημικών σημάτων ενός παλαιού δέντρου γκίνγκο. Ταυτόχρονα στο ίδιο μέρος αλλά στο 1908 βλέπουμε την Γκρέτε να κάνει αίτηση προκειμένου να γίνει η πρώτη γυναίκα φοιτήτρια του πανεπιστημίου και στο 1972 ο νεαρός φοιτητής Χάνες ερωτεύεται την συμφοιτήτρια του Γκούντουλα και προσφέρεται να την βοηθήσει να μελετήσουν το γεράνι της.
Σε σκηνοθεσία της Ουγγαρέζας Ιντίκο Ελνιέντι, η ΣΙΩΠΗΛΗ ΦΙΛΗ είναι μία ταινία που μιλάει για τον κόσμο της χλωρίδας, των λουλουδιών και των δέντρων σαν αναπόστατο κομμάτι της ενέργειας της ανθρωπότητας. Ένα επιβλητικό δέντρο στον κήπο του πανεπιστημίου στέκεται αγέρωχο και παρατηρεί μέσα στα χρόνια. Οι σπόροι από μικρά φυτά γίνονται κάτι μεγαλοπρεπές, οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν, οι εποχές αλλάζουν αλλά αυτά είναι οι απόλυτοι παρατηρητές με τους οποίους φαίνεται να έχουμε απόλυτη διάδραση χωρίς να το καταλαβαίνουμε.
Η Ελνιέντι υιοθετεί μία ζεν αισθητική, αργή και εντυπωσιακή που λειτουργεί παρά την μεγάλη διάρκεια της ταινίας, έχει την έξυπνη ιδέα να χρησιμοποιεί ασπρόμαυρη φωτογραφία στην ιστορία του 1908, φωτογραφία με κόκκο στις σκηνές του 1972 και μία ιλουστρασιόν αισθητική στην σημερινή εποχή με τον Ασιάτη καθηγητή που πιστεύει πως βρίσκει σταδιακά την απόλυτη σύνδεση ανθρώπου και δέντρων. Η ταινία διακατέχεται από μία ήρεμη δύναμη και καλές προθέσεις, απαλλαγμένη από κάθε είδους δράση και εστιάζει στις επιθυμίες των πρωταγωνιστών της παρέα πάντα με το φυτικό βασίλειο.
Ιδιαίτερο και ευπρόσδεκτο αυτή η ΣΙΩΠΗΛΗ ΦΙΛΗ αποδεικνύει σαν ταινία πως η σιωπή είναι προτιμότερη από την φλυαρία, προσφέρει απλόχερα την ηρεμία της στην παρακολούθηση της και παρά το ιδιαίτερο θέμα της ανοίγει ορίζοντες στους θεατές της. Look closer…
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr