Μία ταινία που λειτούργησε άψογα ως φινάλε, υποχρεώνεται να λειτουργήσει εδώ ως πρόλογος. Έχοντας γράψει αυτό, μέσα στο σουρεαλιστικό του μεγαλείο και την παραληρηματική του υπερβολή, το επιβλητικό φινάλε του Endgame μας είχε προσφέρει μία εκρηκτική δόση ενθουσιασμού που έδωσε σταδιακά τη θέση της στην ευφορική συγκίνηση, επιτρέποντάς μας να αποχαιρετήσουμε τους αγαπημένους μας χαρακτήρες με βαθιά συναισθηματικό τρόπο. Για αυτόν τον λόγο θα άξιζε να ξαναδεί κανείς το Endgame και όχι για τέσσερα έξτρα λεπτά-γέφυρα στο Doomsday.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα oneman.gr