Πολυβραβευμένος σε διάφορα διεθνή φεστιβάλ, ανάμεσά τους στις Κάννες (Μέγα Βραβείο για την ταινία «Ένας ήρωας») και το Βερολίνο και στα Όσακρ («Ένας χωρισμός», Χρυσή Άρκτος και Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας), ο Ασγκάρ Φαρχάντι επιστρέφει με μια δεύτερη ταινία γυρισμένη στη Γαλλία, τις «Παράλληλες ιστορίες». Ιστορίες που γράφει μια ηλικιωμένη συγγραφέας, που τις φαντάζεται μέσα από τα πρόσωπα που παρακολουθεί με το τηλεσκόπιο της σε διαμέρισμα στην απέναντι πολυκατοικία.
Σε αντίθεση με τη δολοφονία που παρακολουθεί ο Τζέιμς Στιούαρτ στο «Σιωπηλός μάρτυς», η συγγραφέας Σιλβί (Ιζαμπέλ Ιπέρ) παρακολουθεί από μακριά, ένα τρίο ηχοληπτών, έναν άντρα και δύο γυναίκες (Βενσάν Κασέλ, Βιρζινί Εφιρά και Πιέρ Νινέ), και αρχίζει να φαντάζεται ενα ερωτικο τρίγωνο, με διάφορες αναπτύξεις. Αναπτύξεις που παρακολουθούμε παράλληλα με το γράψιμο στη γραφομηχανή. Στις ιστορίες περιπλέκεται κι ένας μικροαπατεώνας, αποφυλακισμένος κλέφτης που καταφέρνει να βρει δουλειά μεταφορέα στο διαμέρισμα της συγγραφέα η οποία ετοιμάζεται να μετακομίσει, πρόσωπο που μετατρέπεται ξανά σε κλέφτη, τη φορά αυτή των ιστοριών που γράφει η Σιλβί και που παρουσιάζει ως δικές του, μέχρι που και ο ίδιος επηρεάζεται και αρχίζει να γράφει.
Ξεκινώντας ως έμπνευση, όπως ανάφερε ο ίδιος ο Φαρχάντι, από το 6ο επεισόδιο, τη «Μικρή ερωτική ιστορία» του « Δεκαλόγου» του Κισλόφσκι, γύρω από τρία πρόσωπα που μπλέκονται σε έναν έρωτα, ο Φαρχάντι συνδυάζει τον ήχο, την εικόνα και το φανταστικό για να κάνει ένα σχόλιο πάνω στον ίδιο τον κινηματογράφο, μετατρέποντας τον θεατή στον «συγγραφέα» που φτιάχνει τη δική του φανταστική ιστορία. Μια ιστορία με ανατροπές, εκπλήξεις και παρεξηγήσεις, μια ταινία κάλεσμα στη φαντασία του θεατή, δοσμένη με χιούμορ κι ένα στιλ πολύ διαφορετικό από το ρεαλιστικό που μας είχε συνηθίσει στις ιρανικές ταινίες του, ο Ιρανός σκηνοθέτης.
Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr