Η Λούσι και ο Φίλιπ είναι ζευγάρι καλλιτεχνών που μετακόμισαν στην Γερμανική ύπαιθρο με τον μικρό τους γιο Φίλιπ. Εκείνη συνθέτει ποπ μελωδίες στο πιάνο ενώ εκείνος ασχολείται με τα ντοκιμανταίρ. Όταν ένα πρωινό θα τους επισκεφθεί η αστυνομία για να κατασχέσει όλους τους σκληρούς δίσκους του Φίλιπ, η Λούσι θα βρεθεί αντιμέτωπη με μία σκληρή αλήθεια. Γνωρίζει τελικά τον άνθρωπο που έχει παντρευτεί;
Σε σκηνοθεσία της Αυστριακής Μάρι Κρόιτσερ (CORSAGE) το ΤΡΥΦΕΡΟ ΚΤΗΝΟΣ είναι ένα Γαλλογερμανικό δράμα που έχει για επίκεντρο της ιστορίας του ένα πολύ σοβαρό θέμα αλλά το σενάριο της ταινίας θέλει να δώσει καθαρά έμφαση στην πρωταγωνίστρια του και το δικό της εσωτερικό δράμα, όταν ο κόσμος της καταρρέει, μην ξέροντας που να απευθυνθεί, από ποιον να ζητήσει βοήθεια και τι να πιστέψει. Όλα αυτά την οδηγούν σε μία απόφαση ακούσιας άρνησης για τα γεγονότα και για την πραγματικότητα, υποβοηθούμενη σε όλο αυτό από την ψυχρή αντιμετώπιση της αρχηγού της αστυνομικής ομάδας που έχει αναλάβει την υπόθεση. Ακούγονται πολύ ωραία όλα αυτά αλλά στην εκτέλεση της η ταινία δείχνει να αγκομαχά, τόσο σε ρυθμό όσο και στην παρουσίαση των ηρώων της.
Στον κεντρικό ρόλο η Λία Σειντού πετυχαίνει να αποδώσει το δράμα της γυναίκας που αγωνιά βρισκόμενη στο απόλυτο κενό προσπαθώντας να διαχειριστεί αν τελικά ο σύζυγος της είναι το τρυφερό κτήνος ή όχι, αλλά η δουλειά στους ρόλους και την εξέλιξη της ιστορίας όπως αυτή παρουσιάζεται, δίνει στον θεατή μία θέση μακρινής απόστασης από τα γεγονότα χωρίς να επιτρέπει την παραμικρή συναισθηματική εμπλοκή. Τα δύο φλας μπακ της ταινίας αποκαλύπτουν παρελθόν αλλά ταυτόχρονα αποπροσανατολίζουν, δίνοντας χρόνο σε μακρινά πλάνα χωρίς την παραμικρή δύναμη παρά μόνο κάποια διαλλείματα σοβαρών γεγονότων. Σε ένα μικρό ρόλο και η Κατρίν Ντενέβ, στον ρόλο της μητέρας της πρωταγωνίστριας που ακόμα και αυτή (ως ρόλος αλλά και ως χαρακτήρας) δεν μπορεί να βοηθήσει την κατάσταση. Η παράλληλη ιστορία με την αστυνομικό επίσης φαίνεται να είναι εντελώς στον αέρα, σε σημείο που δεν προσθέτει τίποτα απολύτως.
Υπερβολικά βραδυφλεγές σε σημείο κούρασης και χωρίς καμία εμβάθυνση στο θέμα της παιδικής πορνογραφίας παρά μόνο στο εσωτερικό δράμα της πρωταγωνίστριας το ΤΡΥΦΕΡΟ ΚΤΗΝΟΣ είναι μία φιλότιμη προσπάθεια κινηματογραφικού δράματος που όμως σκοντάφτει επανειλημμένα, αδιαφορώντας για τα πάντα ακόμα και για τους χαρακτήρες του και επιμένοντας στα μακρινά ψυχρά πλάνα του και στο εσωτερικό δράμα της πρωταγωνίστριας του. Καμία τρυφερότητα τελικά…
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr