Σε ένα απομονωμένο ψαροχώρι ένα μυστηριώδες πλάσμα αρχίζει να σκορπάει τον τρόμο. Δίχως να ξέρουν περί τίνος πρόκειται, ο διοικητής της αστυνομίας και η νεαρή υπαρχηγός μαζί με μία ομάδα κυνηγών ντόπιων θα αποφασίσουν να λύσουν το μυστήριο και ένα ξέφρενο κυνηγητό θα ξεκινήσει το οποίο θα αποκαλύψει κάτι πραγματικά που ξεφεύγει από οποιαδήποτε φαντασία…
Και θα προσθέταμε πως ξεφεύγει και από κάθε μέτρο. Από την Νότια Κορέα το HOPE το οποίο μάλιστα έκανε την εμφάνιση του και στο διαγωνιστικό τμήμα του τελευταίου Φεστιβάλ Καννών, είναι ένα περιπετειώδες blockbuster διάρκειας σχεδόν 3 ωρών, με την κλασική σφραγίδα της Ανατολικής πλευράς του πλανήτη, που σημαίνει απολύτως κανένα μέτρο. Αν και η πρώτη ώρα είναι παραδειγματική ως προς την εισαγωγή στην υπόθεση και στο σταδιακό χτίσιμο της απειλής (στα 55 λεπτά της ταινίας βλέπουμε επιτέλους το τέρας της ταινίας),η εξέλιξη της ταινίας είναι ένα λούνα παρκ από κυνηγητά με άλογα, καταστροφές, μάχες, πυροβολισμούς, τα οποία μπορεί να προσφέρουν την διασκέδαση του blockbuster αλλά από ένα σημείο και μετά αρχίζουν να κουράζουν με την υπερβολική διάρκεια (μέτρησα κυνηγητό με αμάξια διάρκειας 12 λεπτών).
Σεναριακά η ταινία, χωρίς να θέλω να κάνω spoilers, έχει τις αρετές της ως προς τι ακριβώς είναι αυτό το πλάσμα (και τι υπάρχει πίσω από αυτό), το χιούμορ υπάρχει άφθονο στην ταινία χωρίς όμως ευτυχώς να είναι γυμνασιακού επιπέδου, τα εφέ είναι σε σημεία θεαματικά (ιδίως στην τελευταία ώρα της ταινίας), και η σκυτάλη δίνεται κατευθείαν στον θεατή για να κάνει τον δικό του αγώνα δρόμου για τρεις ώρες, με μία κατά μέτωπο επίθεση στην αδρεναλίνη (αλλά και στην υστερία). Σε ρόλους….αγνώριστους και ο Μάικλ Φασμπέντερ με την Αλίσια Βικάντερ που ίσως και να επιστρέψουν, εφόσον το φινάλε της ταινίας αφήνει περιθώρια συνέχειας.
Επικό γουέστερν μπλοκμπάστερ φαντασίας από την Νότια Κορέα, το HOPE είναι ένα rollercoaster διασκέδασης αλλά και έλλειψης κάθε μέτρου, που δείχνει να μην ξέρει πως να φρενάρει, εντυπωσιάζει σε σημεία αλλά ταυτόχρονα προκαλεί και κρανιοεγκεφαλική κάκωση φασαρίας και υστερίας. Πλας ένα φινάλε που νόμιζα πως έβλεπα φινάλε του AVATAR. Της Κορέας….
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr