«Ήρθε το τέλος του κόσμου;», ρωτούν έντρομα τα ανήλικα παιδιά τούς γονείς τους, όταν έπειτα από απανωτές ουράνιες λάμψεις η ήσυχη γειτονιά τους μετατρέπεται εν μια νυκτί σε τροπικό λούνα παρκ για αληθινά προϊστορικά ερπετά όλων των ειδών. Η μονίμως αγχωμένη Αν Χάθαγουεϊ και ο καλός Σαμαρείτης Γιούαν ΜακΓκρέγκορ φυσικά κάνουν το καθήκον τους και τους καθησυχάζουν με ψέματα, προτού οπλιστούν με καραμπίνες, τόξα, μαχαίρια και λοστούς για να αντιμετωπίσουν την υπερφυσική χωροχρονική μετατόπιση, ενώ οι συμπολίτες πανικοβάλλονται ολοσχερώς και η βαρετά ειδυλλιακή πολίχνη φαίνεται να έχει παραδοθεί στην Πλειστόκαινο, χωρίς προοπτική διαφυγής από έναν εφιαλτικό ζωολογικό κήπο με αντεστραμμένους όρους. Βασικά νυχτερινό και μετρημένα ζοφερό, το «Τέλος της οδού Όουκ», μια οικογενειακή περιπέτεια προαστίων τοποθετημένη στα μοδάτα ’80s, σέρνεται με δεινοσαυρική παθητικότητα από το ένα κλισέ στο άλλο. Ο Ντέιβιντ Ρόμπερτ Μίτσελ του εντυπωσιακού «It Follows», του οποίου ετοιμάζει σύντομα τη συνέχεια, επιστρέφει πίσω από την κάμερα 8 χρόνια μετά την ενδιαφέρουσα, θαρραλέα αποτυχία του «Μυστικού της Ασημένιας Λίμνης», αναμασώντας τις αξεπέραστες συνταγές του Στίβεν Σπίλμπεργκ χωρίς αφηγηματική ενέργεια και οπτική πρωτοτυπία, παρά τη σχετική εγγύηση του μετρ των ρετρό δράσης, Τζ. Τζ. Έιμπρεαμς, στην παραγωγή. Η μόνη σκηνή που ξεχωρίζει είναι όταν ο χαμογελαστός ΜακΓκρέγκορ ποζάρει μπροστά στον φακό της Polaroid της συζύγου με φόντο δυο ογκώδεις δεινόσαυρους που κάνουν σεξ στην αυλή αγνοώντας τον γενικό χαμό!
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα lifo.gr