ΣΤΑΣΟΥ ΠΛΑΪ ΜΟΥ (Επαν.) - Γιάννης Ζουμπουλάκης

Τέσσερα αγόρια στην προ εφηβεία ωριμάζουν πρώιμα κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς τους να ανακαλύψουν ένα πτώμα στην αμερικανική ύπαιθρο της δεκαετίας του 1950. Αυτό το οδικό ταξίδι θα βγάλει στην επιφάνεια πλευρές του χαρακτήρα τους που ούτε οι ίδιοι δεν γνώριζαν και θα διαμορφώσει, ριζικά, την υπόλοιπη ζωή τους.

Ενα διήγημα του Στίβεν Κινγκ ονόματι «The body», έδωσε την πρώτη ύλη στον Ρομπ Ράινερ για την δημιουργία μιας πραγματικά θαυμάσιας ψυχολογικής περιπέτειας, που δε θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι ανήκει στις ωραιότερες ταινίες ενηλικίωσης του κινηματογράφου εν γένει.

Επίσης, είναι η ταινία που ανέδειξε σε σταρ μέχρι τον πρόωρο θάνατό του το 1993 τον Ρίβερ Φίνιξ, κάτι που περιέργως δεν έγινε με τους υπόλοιπους τρεις της παρέας (Γουίλ Γουίτον, Κορεϊ Φέλντμαν και Τζέρι Ο’ Κόνελ).

Σήμερα απορείς πραγματικά που αυτή η ταινία σχεδόν αγνοήθηκε στα Οσκαρ της χρονιάς της με μόνο μία υποψηφιότητα για το Οσκαρ σεναρίου βασισμένου σε ξένο υλικό (Ρέινολντ Γκίντεον Μπρους Εβανς).

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module