Ο διανοούμενος Μορτ Ρίφκιν αποφασίσει να συνοδεύσει τη δημοσιογράφο σύζυγο του Σου στο διάσημο ισπανικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν, επειδή υποψιάζεται ότι είναι κρυφά ερωτευμένη με το νεαρό σκηνοθέτη Φιλίπ. Στο πίσω μέρος του μυαλού του, ο Μορτ ελπίζει ότι η αλλαγή περιβάλλοντος θα του δώσει την έμπνευση για το πρώτο του φιλόδοξο μυθιστόρημα.
Η 7η τέχνη συναντά την ψυχανάλυση στο «Φεστιβάλ του Ρίφκιν» και ο Γούντι Άλεν μοιάζει να αναρωτιέται που ακριβώς είναι τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και εφιάλτη. Η διάθεση αναθεώρησης της ζωής μέσα από τη δύναμη του κλασικού σινεμά που νιώθει ο ήρωας του Άλεν, φαίνεται να παρακινεί και τον ίδιο το σκηνοθέτη που πέρασε μεγάλα ζόρια καθ’ όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας. Ουσιαστικά ο Γούντι Άλεν αποφασίζει να ρίξει μικρές ματιές στην καθημερινότητα του ήρωα του (απολαυστικότατος ο σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας Γουάλας Σον στο ρόλο) προκειμένου να χτίσει κάτι μεγαλύτερο και φιλόδοξο.
Όπως ο Ρίφκιν κοιτά στον καθρέφτη και ψάχνει να βρει ποιος πραγματικά είναι, έτσι κι ο Άλεν παραθέτει όλες τις υπαρξιακές ανησυχίες του (με το σχήμα ψυχαναλυτή και ασθενή φυσικά στο μικροσκόπιο) και αναζητά τις κατάλληλες απαντήσεις στα μεγάλα ερωτηματικά της ζωής: ο γάμος που τελματώνει, το ξύπνημα του ερωτικού πάθους, η ερμηνεία των ονείρων – με ειδική αναφορά φυσικά στο περίφημο εγχειρίδιο του Φρόιντ-, ο σαρκασμός ως ασπίδα στα μεγάλα χτυπήματα, το χάσμα των γενεών και η σφαγή των γηρατειών, η εμπορευματοποίηση της τέχνης.
Χωρίς να ξεχνά ούτε στιγμή ότι η ταινία του είναι μια κωμωδία, ο Γούντι Άλεν κάνει ότι μπορεί για να διασκεδάσει τις τελευταίες αρνητικές εντυπώσεις (σχεδόν όλοι οι παλιοί πρωταγωνιστές του τον απαρνήθηκαν ύστερα από την αναζωπύρωση της υπόθεσης κακοποίησης της θετής του κόρης Ντίλαν) και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Θεωρεί λοιπόν την ίδια την ζωή μια φαρσοκωμωδία που είτε θα την πάρεις στα σοβαρά είτε θα προσπαθήσεις να διασκεδάσεις με τα συνεχή παιχνίδια και τις απρόβλεπτες -και οδυνηρές ενίοτε- ανατροπές της. Ο ήρωας του μοιάζει να βρίσκει την λύση αν και κάποια στιγμή η αφέλεια του χτυπά κόκκινο. Εκείνος;
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα documentonews.gr