Η εξουσία και το χρήμα έρχονται σε σύγκρουση με τις οικογενειακές σχέσεις και την πατρική αγάπη στη συμπαραγωγή αυτή της Ελλάδας με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που γύρισε ο Ισπανός Μιγκέλ Άνχελ Χιμένεθ με ένα σενάριο γραμμένο από τον ίδιο και τους Γιώργο Καρναβά και Νίκο Παναγιωτόπουλο, διασκευή του βιβλίου του Πάνου Καρνέζη.
Βρισκόμαστε στο Ιόνιο, το 1970, όπου ο πανίσχυρος μεγιστάνας, Μάρκος Τιμολέων (που θυμίζει τον Αριστοτέλη Ωνάση), διοργανώνει στο ιδιωτικό του νησί ένα πολυτελέστατο πάρτι γενεθλίων για την 25χρονη μοναχοκόρη του, Σοφία. Πάρτι που ο Μάρκος, που δεν έχει ακόμη απαλλαγεί από τη θλίψη ενός χαμένου γιου, σχεδιάζει να εκμεταλλευτεί για να χειραγωγήσει και να εξαναγκάσει τη μοναχοκόρη του να εγκαταλείψει τον Βρετανό δημοσιογράφο και μνηστήρα της και να ακολουθήσει τα δικά του σχέδια για τη μελλοντική κληρονομιά του.
Η ταινία εκτυλίσσεται σε ένα 24ωρο, από την άφιξη των ξένων καλεσμένων, συνεργατών και φίλων, μέχρι την αναχώρηση τους το επόμενο πρωινό, με την, αποφασισμένη να ακολουθήσει τις δικές της επιλογές, Σοφία, να αντιδρά και να συγκρούεται με τον αυταρχικό πατέρα της. Μέσα από την εντυπωσιακή γιορτή, με το φαγοπότι, με την εμφάνιση ακόμη κι ενός Μονόκερου, με το γλέντι να παίρνει οργιαστική μορφή, με υπηρέτριες, σωματοφύλακες και κατάσκοπους να περιφέρονται σε μια βουτηγμένη σε νουάρ ατμόσφαιρα, με τον Μάρκο να χορεύει ζεϊμπέκικο (εξαιρετικό το στήσιμο σε ένα χώρο αρχικά σκοτεινό, με κοντινά πλάνα του Μάρκου σε εντυπωσιακές κινήσεις), να προκαλεί και να προσβάλλει καλεσμένους του που προσπαθούν να τον εκμεταλλευτούν, με σχόλια, αφήγηση, διαλόγους που αποκαλύπτουν διάφορες ιστορίες, και μια κασέτα, κρυμμένη σε ένα δωμάτιο, που γράφει τα όσα συμβαίνουν, ο Άνχελ Χιμένεθ φτιάχνει ένα είδος αλληγορίας πάνω στην κατάντια της άρχουσας τάξης και της ηθικής παρακμής μιας συγκεκριμένης κοινωνίας.
Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr