H Κάρα ζει με τον σκύλο της Kρίπτο μακριά από την γη αλλάζοντας πλανήτες και περνάει τον χρόνο της σε…ξενύχτια και ποτά. Όταν τυχαία θα βρεθεί μπλεγμένη σε μία ιστορία εκδίκησης, η Κάρα που είναι το γνωστό Supergirl θα υπερασπιστεί το δίκιο αλλά ο σκύλος της θα δεχθεί θανατηφόρα επίθεση από γνωστούς κλέφτες του διαστήματος, έχοντας μόνο 72 ώρες στην διάθεση της να ρει το αντίδοτο και να τον επαναφέρει.
Ήταν ζήτημα χρόνου μετά τα απανωτά Superman η Dc να αναβιώσει το SUPERGIRL σε σκηνοθεσία Γκρεγκ Γκιλέσπι (I,Tonya, Cruella) και με 3 σεναριογράφους να δημιουργηθεί αυτή η περιπέτεια φαντασίας που κρατάει χαμηλούς τόνους, χωρίς όμως να λείπει η δράση ή το ξύλο (η Μίλυ Άλκοκ τρώει πολύ ξύλο στην ταινία πράγμα που προκαλεί και αμηχανία) παραπέμποντας έτσι περισσότερο σε μία περιπέτεια φαντασίας τύπου Μαντ Μαξ, χωρίς φυσικά την σκηνοθετική ικανότητα ενός Τζορτζ Μίλλερ.
Από το καλτ διαμάντι του 1984 στο νέο SUPERGILR έχουν μεσολα΄βήσει πολλά, οπότε το coolness και η απάθεια έχουν δώσει την σκυτάλη πλέον στην ταινία, που διαθέτει τα απαραίτητα μυνήματα περί καλού και κακού, οικογένειας και υπεράσπιση των αδυνάτων. Όλα στην ταινία είναι υπολογισμένα με ασφάλεια, οπότε όλα είναι και προβλέψιμα από το πρώτο έως το τελευταίο λεπτό. Σε έναν μικρό ρόλο και ο Τζέισον Μομόα που δείχνει να το διασκεδάζει με ένα μακιγιάζ επηρεασμένο από το συγκρότημα Kiss.
Συμπαθητικό αλλά παντελώς προβλέψιμο, απευθύνεται σε γυμνασιακό κοινό το SUPERGIRL δεν κάνει κάτι super παρά απλά υπάρχει. Η φαντασία πήγε περίπατο. Το μαλλί της Φέι Νταναγουέι από την ταινία του 1984 έδειχνε περισσότερο μεράκι για κινηματογραφική μαγεία.
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr