Η πραγματικότητα της μυθοπλασίας
Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ είναι ένας από τους κορυφαίους -αν όχι ο κορυφαίος- δραματουργούς του κινηματογράφου. Όποια ιστορία κι αν έχει πιάσει μέχρι σήμερα στα χέρια του έχει κατορθώσει να τη μεταπλάσει σε αφηγηματικό διαμάντι, με πλοκή, χαρακτήρες, συγκίνηση, σασπένς και πάνω απ’ όλα, ατελείωτη τρυφερότητα κι αγάπη για τους χαρακτήρες του.
Οι «Πικρές γιορτές» (Amarga Navidad) απλώς έρχονται για να επιβεβαιώσουν όλα τα παραπάνω. Ταινία βασισμένη σε ένα σφριγηλό δικό του σενάριο που έχει στο επίκεντρό του την πηγή της έμπνευσης, που είναι η πραγματικότητα και το πως αυτή μετατρέπεται σε μυθοπλασία.
Ο Ραούλ είναι ένας σκηνοθέτης που προσπαθεί να γράψει το σενάριο της επόμενης ταινίας του. Αυτός, λοιπόν, βρίσκεται στην “κορυφή” της αφήγησης, αν και δεν γίνεται προφανές από την αρχή.
Γύρω απ’ αυτόν “συνωστίζονται” οι υπόλοιποι χαρακτήρες της ταινίας που άλλοτε είναι πραγματικοί -δηλαδή σχετίζονται άμεσα με τη ζωή του- κι άλλοτε είναι χαρακτήρες του σεναρίου που γράφει. Και που οι τελευταίοι είναι εμπνευσμένοι από τους πρώτους!
Η Έλσα Ροσάδο, σκηνοθέτρια δύο αποτυχημένων εισπρακτικά ταινιών που έχουν γίνει πλέον καλτ, βγάζει τα προς το ζην γυρίζοντας διαφημιστικά. Διατηρεί σχέση με τον Μπονιφάθιο, έναν νεαρό πυροσβέστη που τα Σαββατοκύριακα εργάζεται ως στρίπερ! Με αυτούς του χαρακτήρες ο Αλμοδόβαρ μας εισάγει στην ταινία του. Κι ύστερα η αφήγηση επεκτείνεται, εμφανίζονται και εμπλέκονται κι άλλοι χαρακτήρες στο προσκήνιο. Παράλληλα, βλέπουμε τον Ραούλ να προσπαθεί να γράψει το δικό του σενάριο. Προφανώς και η υπόθεση δεν μένει εδώ αλλά ο φοβερός και τρομερός ισπανός κινηματογραφιστής “κεντάει” σεναριακά και σκηνοθετικά, δημιουργώντας έναν κόσμο μυθοπλασίας που είναι εμπνευσμένος από την πραγματικότητα.
Με υποδειγματικό μοντάζ και σκηνοθετικό ρυθμό, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ αφηγείται χωρίς να αφήνει τίποτα στην τύχη. Όλα δένουν σιγά-σιγά για να φτάσουμε σε ένα θαυμάσιο φινάλε.
Διαβάζω ότι η ταινία, που έκανε πρεμιέρα στις Κάννες, χειροκροτήθηκε επί έξι λεπτά συνεχώς. Ο ίδιος δε ο σκηνοθέτης δήλωσε ότι το φιλμ αυτό «είναι το σκληρότερο προς τον εαυτό του και ότι είναι απόλυτα παρών και πλήρως μυθοπλαστικός» μέσα στην ιστορία.
Στράτος Κερσανίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kersanidis.wordpress.com