Η Λόρι μία απόφοιτος της σχολής καλών τεχνών που περνάει δύσκολα οικονομικά, προσλαμβάνεται από τα παιδιά ενός μεγάλου ζωγράφου που βρίσκεται στα τελευταία του, προκειμένου να ολοκληρώσει ή μάλλον να πλαστογραφήσει μια σειρά πορτρέτων τα οποία έχει αφήσει ημιτελή ο καλλιτέχνης και ο οποίος αρνείται πεισματικά να ολοκληρώσει, προκειμένου να πωληθούν για εκκατομύρια δολλάρια. Ο καλλιτέχνης θέλει να καταστρέψει τα έργα, ενώ η Λόρι θα προσπαθήσει να βρει την άκρη με τον δύστροπο ζωγράφο.
Σε σκηνοθεσία Στήβεν Σόντερμπεργκ, ο οποίος δεν σταματάει να μας εκπλήσσει συνήθως ευχάριστα με την κάθε διαφορετική ταινία του, ΟΙ ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ είναι αποτέλεσμα ενός ταξιδιού του στο Λονδίνο, από το οποίο και φυσικά εμπνεύστηκε για να παραδώσει μία ταινία που την χαρακτηρίζει από την μία η λιτότητα και από την άλλη η τέχνη του να μπορείς να μετατρέψεις σε ταινία μία απλή ιστορία, την οποία ένας σεναριογράφος-ο Εντ Σόλομον- έχει φροντίσει να δουλέψει με την κάθε λεπτομέρεια των ρόλων και των διαλόγων και ως κερασάκι στην τούρτα, μία απίστευτη χημεία του σπουδαίου Ίαν ΜακΚέλεν και της συνεχόμενα ανερχόμενης Μικαέλα Κόελ.
Από τα θέματα της τέχνης (δεν μπορείς να κρίνεις ένα έργο τέχνης όταν το βλέπεις από το διαδίκτυο λέει ο ζωγράφος) και την ιδιοτροπία των καλλιτεχνών, μέχρι τους νέους ταλαντούχους που παλεύουν, τις ερωτικές αστοχίες του παρελθόντος και τα κατάλοιπα της παιδικής ηλικίας, ο Σόντερμπεργκ παραδίδει μία εξαίσια δραμεντί, που ποντάρει στην ταχύτητα της, στον ρυθμό της, στους εξαιρετικούς διαλόγους του σεναρίου, στην σκηνοθεσία του Σόντερμπεργκ που αξιοποιεί τα πάντα, ακόμα και την χημεία των δύο πρωταγωνιστών και καταφέρνει να ”κουμαντάρει” τον Ίαν ΜακΚέλεν με υπέροχα καδραρισμένα γκροπλαν, σε συνάρτηση πάντα με την Μικαέλα Κολ που το ιδιαίτερο πρόσωπο της δεν αφήνει περιθώρια λάθους. Στους δεύτερους ρόλους των παιδιών που αντιπροσωπεύουν την σημερινή μανία επενδύσεων και κέρδους, δοσμένο όμως με πολύ κομψό τρόπο εφόσον ήταν δύσκολο σύμφωνα με το σενάριο να έχεις πατέρα τον συγκεκριμένο ζωγράφο, ο Τζέιμς Κόρντεν και η Τζέσικα Γκάνιγκ είναι άκρως αποτελεσματικοί.
Ένας Άμερικάνος αφομοιώνει απόλυτα την ουσία της τέχνης και της καλλιτεχνικής αγγλικής ιδιοτροπίας, ο Στίβεν Σόντερμπεργκ δηλαδή και ο Έντ Σόλομον στο σενάριο παραδίδει μαθήματα λεπτομέρειας και ουσίας, ο Ίαν ΜακΚέλεν ”ζωγραφίζει” όχι μόνο τους ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ αλλά και ερμηνευτικά, εμπνέει σαφέστατα την συμπρωταγωνίστρια του και κάπως έτσι δημιουργούνται οι ωραίες δραμεντί στον κινηματογράφο.
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr