Η κολομβιανή συμπαραγωγή (υποψηφιότητα της Κολομβίας για τα περσινά ΄Οσκαρ) πέραν των άλλων κέρδισε και το βραβείο καλύτερης ταινίας στο τμήμα «Ένα κάποιο βλέμμα» στο περσινό φεστιβάλ Καννών. Ο ήρωάς μας διάγει όλη την κρίση μέσης ηλικίας. Αρνείται να δουλέψει, παίρνει φαρμακευτική αγωγή, είναι διαζευγμένος με μια κόρη που ετοιμάζεται για το πανεπιστήμιο. Κάποτε παραλίγο να γίνει διακεκριμένος ποιητής, βραβεύτηκε, έγραψε δυο βιβλία και μετά έπεσε στο τέλμα και έγινε βάρος στη μητέρα και στην οικογένειά του που τον συντηρούν. Τελικά αποφασίζει να δουλέψει σ΄ ένα λύκειο. Εκεί ξεχωρίζει μια 16χρονη μαθήτρια από πολυμελή οικογένεια και επιχειρεί να την προωθήσει και να την αναδείξει στο κόσμο της ποίησης. Αργόρυθμη ταινία με πολύ διάλογο, εξαιρετικές κοινωνιολογικές παρατηρήσεις και φαινομενολογία της σύγχρονης Κολομβίας, ωραία χρώματα και μουσική και εξαιρετικό τον βασικό ανδρικό ρόλο. Δεν κομίζει τίποτα το νεωτερικό αλλά διαυγάζει ανθρώπινες καθημερινές αλήθειες.Βλέπεται ευχάριστα αλλά είναι αργόρυθμη.
Αλέξης Δερμεντζόγλου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kemes.wordpress