H Αργυρώ και η Αννέτα είναι δύο φίλες που ζουν σε ένα ορεινό χωριό της Ελληνικής υπαίθρου. Η μία είναι αγρότισσα και η άλλη η μανικιουρίστα του χωριού, που ονειρεύεται να πάει στην Λάρισα για να ζήσει την μεγάλη ζωή της πόλης. Η Αννέτα θα μείνει έγκυος από τον αστυνομικό προδιαγεγραμμένο σύζυγο της, θα έρθει σε σύγκρουση με την Αργυρώ και σχεδόν με όλο το χωριό ενώ η ζωή στην μεγάλη πόλη τελικά, δεν είναι έτσι όπως την φανταζόταν.
Η Αρκουδότρυπα ξεκίνησε σαν μία μικρού μήκους ταινία38 λεπτών το 2023 σε σκηνοθεσία των Στέργιου Ντινόπουλου και Χρυσιάννα Παπαδάκη και έτσι θέλησαν να της δώσουν διάρκεια κάνοντας μία ταινία δύο ωρών και κάτι, η οποία καταφέρνει να αποδώσει τους καλογραμμένους πρωταγωνιστικούς ρόλους των κοριτσιών σε συνδυασμό με τις πολύ καλές ερμηνείες τους. Ακόμα και αν ο τίτλος ξενίζει ως προς την πλοκή της ταινίας (η Αρκουδότρυπα είναι μία σπηλιά που φέρνει μάλλον κακή τύχη και μόνο στην αρχή παρουσιάζεται και αναφέρεται), ο τίτλος που θα ταίριαζε ακόμα καλύτερα θα ήταν τσουκνιδόπιτα. Και πραγματικά το σενάριο της ταινίας προσφέρει πολλές επιτυχημένες λεπτομέρειες που λειτουργούν ελκυστικά, χωρίς να αποφεύγεται όμως συχνά πυκνά το πρόβλημα της διάρκειας.
Η αγάπη μεταξύ των δύο κοριτσιών που η μία ασφυκτιά στο καθεστώς της επαρχίας και θα επαναστατήσει λίγο άτσαλα ενώ η άλλη ως αγωνίστρια θα παραμείνει πιστή στην ουσία, αποδίδεται με πολύ ωραίο τρόπο, δίχως queer κορώνες και χωρίς διδακτισμούς παρά μόνο με τα γεγονότα της ταινίας. Πολύ καλή η φωτογραφία της Αρσινόη Πηλού που παίζει με το φως της εξοχής αλλά και στα βραδυνά της και επίσης το σενάριο χαρίζει δύο ωραίες σκηνές μεμονομένες στις πρωταγωνίστριες του, η μία με την τοπική εκδήλωση και την μεθυσμένη Αννέτα καθώς και η επίθεση της Αργυρούς στο περιπολικό.
Χιούμορ και δράμα, μία ελληνική ταινία που παραμένει πιστή στην ουσία της και στο τι θέλει να πει, η ΑΡΚΟΥΔΟΤΡΥΠΑ τρυπώνει στο τρας σύμπαν της ελληνικής επαρχίας και παρουσιάζει το δράμα των έστω και κάπως διαφορετικών ψυχών από τον εκεί μέσο όρο, με ευαισθησία και κατανόηση και με τσουκνιδόπιτα για κέρασμα.
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr