Μια τριμελής οικογένεια ταξιδεύει από την Αδελαϊδα στο Άμστερνταμ, προκειμένου το 16χρονο non-binary Φράνσις να γνωρίσει καλύτερα τον γκέι παππού του Τζιμ, που μετοίκησε εκεί δεκαετίες νωρίτερα, αφότου συνειδητοποίησε τον σεξουαλικό προσανατολισμό του. Ο τρομερός παππούς με το παρατσούκλι Jimpa εγκατέλειψε την Αυστραλία και την οικογένειά του για μια ζωή σεξουαλικής ελευθερίας και προσωπικής πραγμάτωσης και δείχνει να το έχει πετύχει. Ζει στην καρδιά της γκέι σκηνής της πόλης, ακαδημαϊκός, αλλά και ακτιβιστής μέσα σε σκληρές συγκυρίες -ο ίδιος HIV positive-, πολυπράγμων, κοινωνικός και πνευματώδης, από το σπίτι του παρελαύνει καθημερινά η κοινότητα της πόλης. Εύκολα το Φράνσις θα σαγηνευτεί από αυτό τον συναρπαστικό κόσμο, μπροστά στον οποίο η Αδελαίδα φαντάζει επαρχιώτικη, και σκέφτεται στα σοβαρά να μείνει για ένα χρονάκι με τον εκκεντρικό παππού.
Με φόντο το Άμστερνταμ στα καλύτερά του (ηλιόλουστο, πολύχρωμο και κολασμένο από ψυχαγωγία), το Jimpa ξεδιπλώνει τις ιστορίες των πρωταγωνιστών του και μαζί την κουήρ κατάσταση όπως αυτή αλλάζει στο χρόνο και από γενιά σε γενιά. Για τον Jimpa, που διαμορφώθηκε σε μια περίοδο κυριολεκτικά επιβίωσης για τη γκέι κοινότητα, η αναζήτηση ταυτότητας από ένα μη δυαδικό έφηβο όπως το Φράνσις, το να είναι κάποιο bi-sexual ή με ρευστότητα φύλου αποτελούν περιττές πολυτέλειες ή απλά, ανέκδοτο. Ανεκδοτολογικά επίσης, και με περίσσευμα αυτοπεποίθησης αντιμετωπίζει το διαρκές misgendering που ο ίδιος ασκεί στο εγγόνι του, την ιδέα της ελευθερίας και του «ανήκειν».
Η μητέρα του Φράνσις, σκηνοθέτρια Χάνα, θέλει να γυρίσει μια ταινία για τη ζωή του πατέρα της και διαρκώς αναλογίζεται και αναδιαπραγματεύεται τη σχέση μαζί του, το στοιχείο ότι πρόκειται για έναν εμβληματικό άνθρωπο, ο οποίος βέβαια εγκατέλειψε τη μητέρα της και την ίδια όταν ήταν δεκατριών. Ταυτόχρονα προβληματίζεται με τις αυξημένες προσδοκίες της Χάνα, την οποία αποδέχεται και υποστηρίζει απόλυτα. Θα σταθεί ο Jimpa στο ύψος των περιστάσεων αυτή τη φορά; Η Χάνα, την οποία υποδύεται η υπέροχη Ολίβια Κόλμαν, αποτελεί alter ego της δημιουργού του Jimpa, Σόφι Χάιντ -που αυτοπροσδιορίζεται σαν non-binary- και κατά κάποιο τρόπο αφηγείται εδώ τη δική της ιστορία.
Μια ταινία για την κουήρ ταυτότητα και τις κουήρ οικογένειες μέσα από έναν διαγενεακό διάλογο, που μπορεί να είναι επιβεβαιωτικός και ταυτόχρονα περίπλοκος και ακανθώδης.
Δήμητρα Κυρίλλου
Το κείμενο δημοσθεύτηκε στην ιστοσελίδα avmag.gr