Η Σεσίλ, μία παριζιάνα σεφ μαθαίνει πως είναι έγκυος ενώ βρίσκεται στην τελική ευθεία για να ανοίξει το δικό της εστιατόριο. Μέσα σε όλα δέχεται και ένα τηλεφώνημα από την μητέρα της πως ο πατέρας της αντιμετώπισε μία καρδιακή προσβολή. Θα επιστρέψει απρόθυμα στην γενέτειρα πόλη της στην επαρχία για να βοηθήσει τους γονείς της που λειτουργούν ένα ταβερνείο για περαστικούς και θα συναντήσει ξανά έπειτα από χρόνια τον πρώτο της εφηβικό έρωτα τον Ραφαέλ.
Το ΘΑ ΦΥΓΩ ΜΙΑ ΜΕΡΑ σε σκηνοθεσία της Αμελί Μπονέν, βασισμένο στην μικρού μήκους της ίδιας σκηνοθέτιδας, είναι μία Γαλλική δραμεντί που άνοιξε το Φεστιβάλ Καννών του 2025, συνδυάζοντας το εύπεπτο με το εναλλακτικό μιούζικαλ. Η αλήθεια είναι πως όταν οι πρωταγωνιστές ξεκινάνε να τραγουδάνε, υπάρχει μία αμηχανία στην ταινία, η οποία όμως γρήγορα ξεπερνιέται από τον θεατή και αυτό χάρη στην διάχυτη ατμόσφαιρα της ταινίας που επενδύει στην σύγκρουση της ηρωίδας με το αλλοτριωτικό σοκ που ζει επιστρέφοντας στην επαρχία.
Η πρωταγωνίστρια είναι η Ζιλιέτ Αρμανέ, διάσημη στην χώρα της ως τραγουδίστρια που ερμηνευτικά ακολουθεί τις επιταγές της σκηνοθέτιδας ως alter ego, με εμμονές τύπου δεν θέλω το παιδί και δικαίωμα μου, αγαπάω τον σύντροφο μου αλλά θα κάνω αυτά που θέλω εγώ, βοηθάω τους γονείς μου αλλά ταυτόχρονα τους βλέπω και ως παρακατιανούς εγώ που είμαι γκουρμέ σεφ (το οποίο δεν αποτυπώνεται στην ταινία ούτε για αστείο), βρίσκω και τον πρώτο μου έρωτα που έχω πληγώσει αλλά μια χαρά περνάμε και τώρα. Όλα αυτά προμοτάρουν ένα αίσθημα συναισθηματικής αναπηρίας που οποιαδήποτε επίφαση ρομαντισμού φαντάζει απλά φαντασία. Οι δε σκηνές των τραγουδιών είναι τόσο αχρείαστες που ακόμα και αν έλειπαν, δεν θα άλλαζε τίποτα.
Υποτιθέμενα μοντέρνο, με μοναδική εξαίρεση την καταπληκτική Ντομινίκ Μπλανκ στον ρόλο της ,μητέρας και με μία συγκινητική σκηνή φινάλε, το ΘΑ ΦΥΓΩ ΜΙΑ ΜΕΡΑ διχάζεται ακόμα και από μόνο του σαν την πρωταγωνίστρια του. Είμαι μοντέρνα ή απλά μία φασαία υπερόπτρια που δεν ξέρω τι θέλω ακόμα και στα 40 μου χρόνια; Το ίδιο και η ταινία.
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr