Σε μια ταινία όπως η «Ο Διάβολος φοράει Prada 2» σκέψεις πέρα από την πασαρέλα και την μόδα μετατρέπονται σε απλές γαρνιτούρες του σεναρίου, οπότε η κρίση στην δημοσιογραφία, ενώ θα μπορούσε να είναι ένα σοβαρό θέμα για μεγαλύτερη ανάπτυξη, δίνει απλώς μια καλή αρχή με την Αντι Σακς (Αν Χάθαγουεϊ) να απολύεται από την εφημερίδα της ακριβώς την ημέρα της βράβευσής της με ένα σημαντικό βραβείο δημοσιογραφίας.
Και σύντομα, βέβαια, η ταινία θα βρει την θέση στην οποία θέλει πραγματικά να είναι ακολουθώντας το ανάλαφρο στυλάκι της προηγουμενης της, γυρισμένης πριν από 20 ακριβώς χρόνια. Από την μια η Αντι εξακολουθεί να πιστεύει στην αξία της σωστής δημοσιογραφίας – ρομαντική μεν αλλά με πυγμή – από την άλλη θα αναγκαστεί για βιοπορικούς λόγους να μπει ξανά στο στόμα του διαβόλου, στο περιοδικό Runway από το οποίο 20 χρόνια πριν έκανε τα πρώτα της βήματα στην δημοσιογραφία.
Και όπως όλοι το περιμένουμε, θα καταλήξει και πάλι στην υπηρεσία της Super Bitch Μιράντα Πρίστλεϊ (Μέριλ Στριπ) που δεν έχει αλλάξει καθόλου απ’ αυτό που ήταν. Μόνο που ο κόσμος γύρω από την Μιράντα έχει αλλάξει και η ίδια δεν φαίνεται να ανήκει στις πρώτες επιλογές του. Οπότε σε αυτό το σημείο θα βρούμε ένα ακόμα ενδιαφέρον νέο στοιχείο, τη νέα τάξη πραγμάτων η οποία απειλεί το βασίλειο της Μιράντα Πρίστλεϊ, εκτός αν η Αντι κάνει και πάλι το θαύμα της.
Εννοιες όπως της εμπιστοσύνης, της προδοσίας και βεβαίως της ματαιοδοξίας απλώς «περιφέρονται» ανώδυνα στην ατμόσφαιρα μιας glam κοσμοπολίτικης κομεντί και ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Φράνκελ (ο ίδιος της προηγούμενης «Prada») τις χειρίζεται αξιοπρεπώς, πάντα μέσα στο «κάδρο» μιας ταινίας – πασαρέλα, γεμάτης πλάνα χλιδής και λούσου, κοστούμια και φουστανια στην πένα και επαύλεις δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Τελικά ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της ταινίας «Ο Διάβολος φοράει Prada 2», είναι το πώς όλοι οι ηθοποιοί της πρώτης ταινίας που εμφανίζονται και εδώ, καταφέρνουν να δείχνουν πιο νέοι από την εικόνα τους στον πρώτο «Διάβολο»! Δεν θα μου προκαλούσε λοιπόν έκπληξη αν ο δεύτερος «Διάβολος» διεκδικούσε του χρόνου το Οσκαρ καλύτερου μακιγιάζ και κομμώσεων!
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr