Λίγο πριν τη συνταξιοδότηση η Μιράντα Πρίστλεϊ ενώνει τις δυνάμεις της με την Αντι Σακς για να αντιμετωπίσει την Εμιλυ Κάρλτον, την πρώην βοηθό που πλέον έχει γίνει αντίπαλος...
Από την πρώτη κιόλας ταινία που έχει μείνει «κλασική» για τον κόσμο της μόδας, διότι κατά τα λοιπά δεν αφορά κανέναν, προβληματιστήκαμε για το πώς μια κοπέλα που ήθελε να γίνει δημοσιογράφος, όταν ασχολήθηκε με αυτό το πάρε - δώσε των οίκων μόδας, με τη διαφήμιση και τα περιοδικά, θαμπώθηκε από κάτι τόσο ανούσιο. Πόσο δε μάλλον τώρα, που υποτίθεται ότι είναι μια έγκριτη δημοσιογράφος που έχει γυρίσει τον κόσμο κάνοντας βραβευμένα ρεπορτάζ. Θα πείτε, η κοπέλα μπορεί να είχε ανάγκη από δουλειά... Ομως το «δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού», γυναικός στην προκειμένη περίπτωση, διότι πέφτει πιο βαθιά στη λούμπα των φρου φρου, των αρωμάτων και της απόλυτης κενότητας. Εκτός από το γεγονός ότι οι διάσημοι οίκοι χρηματοδοτούν τα περιοδικά για να καθορίσουν τις τάσεις και να πουλήσουν «μαγεία» στους ανθρώπους που με το ζόρι βγάζουν τον μήνα... παρακολουθούμε και τα καπρίτσια του 1% του πλανήτη, που ανάμεσα στα άλλα κερδοφορεί και από αυτή τη δραστηριότητα. Για να μη λέμε πολλά. Ποιον αφορά εάν η Μιράντα σώσει το κεφάλι της ή όχι... Η Μέριλ Στριπ είναι άψογη, αλλά χαραμίζεται στον ρόλο της Κρουέλα ντε Βιλ της παγκόσμιας μόδας. Το σενάριο είναι υποδεέστερο του πρώτου...
Παυλίνα Αγαλιανού
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα rizospastis.gr