To 1983 o Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν αποφασίζει να κάνει διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για ένα εμβληματικό έργο: τη Μεγάλη Αψίδα της Ντεφάνς, που θα τοποθετηθεί στην ίδια γραμμή με το Λούβρο και την Αψίδα του Θριάμβου. Προς έκπληξη όλων ο Μιτεράν επιλέγει τον Γιόχαν Ότο Φον Σπρέκελσεν, έναν άγνωστο Δανό αρχιτέκτονα που δεν ξέρει κανένας, ο οποίος θέλει να φτιάξει το έργο σε μορφή κύβου. Μέσα σε ένα βράδυ ο Δανός φθάνει στο Παρίσι και ενώ σκοπεύει να χτίσει τη Μεγάλη Αψίδα ακριβώς όπως την οραματίστηκε, οι ιδέες του γρήγορα έρχονται αντιμέτωπες με τους ρεαλιστικούς περιορισμούς και τον πολιτικό πραγματισμό.
Βασισμένη στο βιβλίο της Λοράνς Κοσέ αλλά εμπνευσμένη κυρίως από τα πραγματικά γεγονότα μεταξύ 1983 και 1987, Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΨΙΔΑς είναι μία ταινία κωμικοτραγικού τόνου που συνεχίζει την παράδοση της Γαλλικής εμμονής να κάνει ταινίες για τις ”κατασκευές” της Γαλλικής πρωτεύουσας, και να μας παρουσιάζεται το δράμα του ίδιου του κατασκευαστή αριτέκτονα. Είναι η ιστορία του Φον Σπρέκελσεν που από ένας ασήμαντος καθηγητής αρχιτεκτονικής στην Δανία, έρχεται αντιμέτωπος με ένα κολοσσιαίο έργο, για το οποίο το καλλιτεχνικό του όραμα θα έρθει σε σύγκρουση με τους διάφορους γραφειοκράτες και τις χρηματικές υπερβολές, έχοντας μόνο στον πλευρό του την προσωπική συμπάθεια του Γάλλου προέδρου που σχεδόν γοητεύτηκε από την κουλτούρα του Αρχιτέκτονα.
Η ταινία εμβαθύνει ικανοποιητικά στις λεπτομέρειες της ανέγερσης του έργου, ο Κλάους Μπανκ είναι εξαιρετικός ερμηνευτικά στον πρωταγωνιστικό ρόλο, οι δεύτεροι ρόλοι επιτελούν και αυτοί το έργο τους με τον Ξαβιέ Ντολάν ως διευθυντή της ανέγερσης του έργου να είναι λίγο πιο κωμικός από ότι θα έπρεπε, τον Σουάν Αρλό ως υποστηρικτικό μηχανικό (αυτός που θα σχεδίαζε έπειτα το αεροδρόμιο Σαρλς Ντε Γκολ) και η Σίντσε Μπαμπέτ Κνούντσεν ως η σύζυγος και συνεργάτιδα που θα δει τον άνθρωπο της να καταρέει και να διαλύεται η σχέση τους, κυρίως λόγω της εμμονής του αρχιτέκτονα στο καλλιτεχνικό του όραμα. Με μερικές επιμέρους πολύ ωραίες σκηνές, όπως η επιλογή του μαρμάρου στα λατομεία, και τον Μιτεράν με τον αρχιτέκτονα να βλέπουν το έργο από την Σαμπζ Ελιζέ και μέσα από την Αψίδα του Θριάμβου, και μπορεί με ένα πιο σφιχτοδεμένο και γρήγορο μοντάζ η ταινία να αποκτούσε και στοιχεία αγωνίας ,με την διαπροσωπικ΄ή σχέση του αρχιτέκτονα που οδηγείται στην καταστροφή αλλά παρουσιάζεται λίγο απότομα και άκομψα.
Γοητευτικό ως προς το στυλ του Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΨΙΔΑΣ παρουσιάζει εγκυκλοπαιδικό ενδιαφέρον πρωτίστως και έπειτα κινηματογραφικό, συνδυάζει επιτυχημένα δύο διαφορετικούς κόσμους (αυτόν της Δανέζικης μίνιμαλ αρχιτεκτονικής και φιλοσοφίας με το κοινό ευρωπαϊκό αλαλούμ) και οδηγείται σε ένα στενάχωρο φινάλε ενός ανθρώπου που δημιούργησε ένα μοντέρνο κτίσμα πληρώνοντας ακριβά το κόστος. Απόλυτα επίκαιρο!
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr