Η εννιάχρονη Λαμίχα θα κατέβει στην πόλη με την γιαγιά της, προκειμένου να αγοράσουν υλικά για να φτιάξουν τούρτα, με αφορμή την επέτειο γενεθλίων του προέδρου της χώρας Σαντάμ Χουσεΐν. Αφορμή είναι η κλήρωση-επιλογή του δασκάλου να την ορίσει ως υπεύθυνη για την παρασκευή της τούρτας. Εκεί όμως θα περιμένει μία έκπληξη την μικρή Λαμίχα και θα την υποχρεώσει να αποδράσει, για να αποφύγει την υιοθεσία της. Στην πολύβουη πόλη θα γνωρίσει ένα συνομήλικό της χαμίνι και θα ζήσουν μια περιπέτεια, ψάχνοντας υλικά για την τούρτα. Μια συγκινητική ιστορία που αναφέρεται στην περίοδο διακυβέρνησης του Ιράκ από τον Σαντάμ Χουσεΐν.
Βρισκόμαστε στο 1990, λίγο μετά τον πρώτο πόλεμο στον κόλπο, με τον Σαντάμ να επιμένει να θεωρεί εαυτόν κυρίαρχο της εξουσίας, παρά τα οικονομικά κοινωνικά προβλήματα που μαστίζουν τη χώρα. Η φτώχεια είναι διάχυτη παντού και στο κοντράστ παρακολουθούμε τον παραλογισμό των παρατρεχάμενων της εξουσίας, να οργανώνουν εορταστικές εκδηλώσεις για τα γενέθλια του. Μέσα στην τρέλα και τον παραλογισμό της πολιτικής, παρακολουθούμε τα γεγονότα μέσα από την αθώα παιδική ματιά. Οι αντιθέσεις πασιφανείς, αναδεικνύουν την ανισότητα στον κόσμο μας, τα υπερφίαλα πολιτικά παιχνίδια και τον αποδέκτη των συνεπειών, που πάντα είναι ο άμοιρος λαός.
Ο Χασάν Χαντ επιλέγει να μας μιλήσει για εκείνη την επώδυνη περίοδο του Ιράκ, μέσα από τα μάτια ενός παιδιού, έναν πόλεμο που εμείς οι δυτικοί «πολιτισμένοι» παρακολουθούσαμε τότε σε απευθείας ζωντανή μετάδοση από την τηλεόραση. Τα αθώα παιδικά μάτια αγνοούν βέβαια τα πολιτικά δρώμενα, αλλά αισθάνονται στο πετσί τους τις συνέπειες τους. Από την άλλη ανεξάρτητα με την ιστορική περίοδο και φυσικά και στις μέρες μας, είναι γνωστή η αντίθεση- ανισότητα ανάμεσα στα παιδιά του «ευημερούντος δυτικού κόσμου» και αυτών του αναπτυσσόμενου-στυγνά εκμεταλλευόμενου. Εντωμεταξύ και στον δικό μας κόσμο πληθαίνουν τα παιδιά που υποφέρουν, ενώ η κλιμάκωση των πολέμων αυξάνει συνεχώς τις αντιθέσεις.
Και το χειρότερο οι αντιδράσεις μας είναι χλιαρές έως ανύπαρκτες. Στο φόντο της αφηγούμενης ιστορίας προβάλλει ένα τεράστιο γιατί που τριβελίζει το μυαλό κάθε ανθρώπου που διατηρεί ακόμη έστω και ελάχιστα ουμανιστικά χαρακτηριστικά. Αν και πολύ φοβάμαι πως έχουμε μεταλλαχτεί σε ένα είδος ανθρωπότυπου που, έχει μάθει να πνίγει τις ενοχές του πάραυτα ή να μην έχει καν ενοχές. Ενώ μετά τον κόβιντ, έχει φωλιάσει για τα καλά ο φόβος μέσα μας που, υπαγορεύει αδράνεια και υποταγή. Η αφηγούμενη ιστορία του Χαντ είναι επίκαιρη και θα είναι επίκαιρη για όσο η ανθρωπότητα θα συνεχίζει τη ρότα της εκμετάλλευσης, προς χάριν του κέρδους, με κάθε τίμημα. Τα δύο πιτσιρίκα Μπανίν Αχμάντ Γιασέφ και Σαγιάτ Μοχαμάντ Κασέμ είναι εξαιρετικά, προεξαρχούσης της Μπανίν. Με παρουσίες και βραβεία σε Κάννες και άλλα φεστιβάλ, ενώ είναι και πρόταση για όσκαρ του Ιράκ.
Γιάννης Γκακίδης