Ηδονική υποταγή
Ο Κόλιν είναι ένας ντροπαλός γκέι νεαρός. Τόσο ντροπαλός που η άρρωστη σοβαρά μητέρα του, φροντίζει να του κλείνει διαδικτυακά ερωτικά ραντεβού! Όταν όμως θα γνωρίσει τον Ρέι, έναν όμορφο, μυστηριώδη μηχανόβιο η ζωή του θα αλλάξει. Από τη μια στιγμή στην άλλη ο Κόλιν θα βρεθεί σε μία σχέση που ποτέ δεν είχε φανταστεί. Μια σχέση στην οποία ο Ρέι απαιτεί την απόλυτη υποταγή του. Κι όμως, αυτή η σχέση φαίνεται να αρέσει στον Κόλιν ο οποίες εκτελεί χωρίς να βαρυγκομά τις εντολές του Ρέι. Φαίνεται μάλιστα ότι όλη αυτή η κατάσταση του προσφέρει ιδιαίτερη ηδονή. Και ενώ ο νεαρός εξερευνά και επεκτείνει τη σεξουαλικότητά του, οι γονείς του δεν βλέπουν με καλό μάτι της σχέση του. Όταν μια μέρα δειλά-δειλά ζητά από τον Ρέι λίγη τρυφερότητα κι ο τελευταίος του την αρνηθεί, ο Κόλιν θα ξεσπάσει.
Ο σκηνοθέτης καταπιάνεται με ένα ιδιαίτερο θέμα. Την σαδομαζοχιστική γκέι σχέση δύο ανδρών! Αυτό από μόνο του μοιάζει -και είναι- προκλητικό. Όμως ο Λάιτον προσπαθεί, με αφορμή αυτή την σχέση, να ανιχνεύσει τα όρια των δύο αυτών ανθρώπων. Τα όρια της ελευθερίας του Ρέι, που δεν θέλει κανέναν να κοιμάται στο κρεβάτι του, ούτε να δίνει λογαριασμό στο τί κάνει, και τα όρια της ανοχής του Κέβιν, που υποτάσσεται σεξουαλικά σαν υπνωτισμένος αλλά περιμένει και κάτι περισσότερο. Μια σχέση που κρατιέται επάνω σε μια περίεργη ισορροπία φαίνεται να κλονίζεται όταν οι δυο εραστές θα δείξουν ότι μπορούν να “δώσουν” κάτι περισσότερο, αλλά δεν είναι έτοιμοι να το κάνουν. Και ιδίως ο ασυμβίβαστος Ρέι.
Με λιτή σκηνοθεσία και αφοπλιστική αμεσότητα, ο Χάρι Λάιτον προκαλεί. Βέβαια δεν φαίνεται να είναι αυτήν η πρόθεσή του αλλά περισσότερο θέλει να αναδείξει μία “άλλη” εκδοχή ανθρωπίνων σχέσεων που μπορεί να ξενίζει και να ενοχλεί τη μικροαστική μας μακαριότητα, αλλά υπάρχει. Ακόμη και οι τολμηρές σεξουαλικές σκηνές δεν περισσεύουν αλλά χρειάζονται για να ειπωθεί αυτό που θέλει να πει ο σκηνοθέτης. Επειδή για μερικά πράγματα δε χωρούν μισόλογα.
Σκέφτομαι πως θα ήταν εάν η ίδια ιστορία δεν είχε για ήρωες δύο άνδρες σε μία S/Mγκέι σχέση, αλλά ένα “κανονικό” ζευγάρι σε μία σχέση που ο ένας συμπεριφέρεται στην άλλη κυριαρχικά (όχι S/M), αλλά εκείνη τον αγαπά και αποζητά την τρυφερότητά του! Δεν σας φαίνεται μελό;
Στράτος Κερσανίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kersanidis.wordpress.com