Μου άρεσε πολύ το «Οικογένεια προς ενοικίαση» (διάρκεια 110’) της Ιαπωνίδας σκηνοθέτιδας Χικάρι, συμπαραγωγή ΗΠΑ- Ιαπωνίας με εκπληκτικό τον Μπρένταν Φρέιζερ (βραβείο κοινού στο φεστιβάλ 2025 της Χαβάη και του Χέρτλαντ). Αρχικά να σας προλάβω να σας ενημερώσω πως στα τελευταία χρόνια έχουν ιδρυθεί κερδοφόρες επιχειρήσεις στην Ιαπωνία που σε διαθέτουν, έναντι αμοιβής και για όσο χρονικό διάστημα επιθυμείς, άτομα σε ρόλο πατέρα, ερωμένης, γιαγιάς (Ο ιδιοφυής Λάνθιμος είχε θίξει το θέμα στις «Άλπεις» του).
Ένας Αμερικανός ηθοποιός, που βρίσκεται στην Ιαπωνία, την τελευταία επταετία συνεργάζεται μ΄ ένα γραφείο που τον στέλνει να παίξει ρόλους διαφόρων προσώπων. Αρχίζει να του αρέσει η δουλειά και παρά τους αυστηρούς κανόνες εμπλέκεται συναισθηματικά σε δυο απ΄ αυτές. Η μια αφορά σ΄ έναν μεγάλης ηλικίας διάσημο συγγραφέα που φοβάται ότι τον έχουν ξεχάσει και ζητάει την ευκαιρία μιας συνέντευξης. Η άλλη είναι ότι, ένα κοριτσάκι χωρίς πατέρα, πιστεύει απόλυτα πως είναι ο δικός της και «δένεται» υπερβολικά μαζί του. Με επικεφαλής τον Φρέιζερ, μια πικρή κομεντί που κάποιες φορές ολισθαίνει προς το μελόδραμα, αλλά σε γενικές γραμμές κρατάει ισορροπίες, καλό φιλμ, ψυχολογικό, με αναμονές των εξελίξεων.
Αλέξης Δερμεντζόγλου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kemes.wordpress