ΣΥΝΟΨΗ: Βρισκόμαστε ακόμη 28 χρόνια μετά το ξέσπασμα της επιδημίας, πιάνοντας το νήμα της ιστορίας από τη στιγμή που ο μικρός Άλφι συναντά τον Τζίμι Κρίσταλ και την κολασμένη ακολουθία του. Η συνάντηση αυτή από σωτήρια μετατρέπεται σε εφιαλτική για το μικρό μας ήρωα που είναι έτοιμος να κάνει τα πάντα για να επιβιώσει. Εκεί κοντά και ο Δόκτωρ Ίαν Κέλσον, απασχολημένος με τον περίτεχνο ναό των οστών που έχει κατασκευάσει, προσεγγίζει τον μολυσμένο Άλφα με την ελπίδα της ανακάλυψης των μυστικών του ιού. Στον κόσμο όμως του Ναού των Οστών η μεγαλύτερη απειλή δεν είναι οι μολυσμένοι, αλλά η διεστραμμένη φύση αυτών που έμειναν αμόλυντοι.
Το δυστοπικό σύμπαν που δημιούργησε η πένα του Άλεξ Γκάρλαντ, μετά από τρείς άνισες μεταξύ τους ταινίες (με εμφανώς πιο αδύναμη και απογοητευτική την τελευταία περσινή προσθήκη) περνάει στην εξερεύνηση νέων σεναριακών δυνατοτήτων σε μια «μεσαία» ταινία μιας άτυπης τριλογίας «28 χρόνια μετά».
Το συναρπαστικό αυτό φιλμ χρωστά πολλά στην εμπνευσμένη σκηνοθεσία της Νία ΝταΚόστα που ξεπερνάει τα αφηγηματικά προβλήματα του προηγούμενου φιλμ, εισάγοντας τον θεατή σε ένα πραγματικό εφιάλτη που λίγη σχέση έχει με τα ζόμπι και περισσότερη με την δυστοπία του Κούμπρικ στο Κουρδιστό Πορτοκάλι, αφού οι άνθρωποι είναι εδώ τα τέρατα. Παραφρονημένα, ψυχωτικά, σαδιστικά βίαια, έρμαια μιας αντεστραμμένης ηθικής του κακού. Τέρατα στην ψυχή, δαίμονες με μορφή ανθρώπου, τελευταία δείγματα ενός ανθρώπινου είδους καταδικασμένου στην αυτοκαταστροφή. Από την άλλη ο καλός δόκτωρ Κέλσον, ολομόναχος και απογοητευμένος από το ανθρώπινο είδος στρέφεται σε ένα ζόμπι που δείχνει ίχνη υποχώρησης σε μια υγιή μνήμη. Το ζόμπι γίνεται πείραμα για τη σωτηρία του είδους μέσα σε ένα εντυπωσιακά σχεδιασμένο σκηνικό pop κουλτούρας. Δεν αργεί όμως η στιγμή που οι δύο αφηγήσεις της ταινίας θα συναντηθούν με φόντο το Ναό των Οστών καθώς ενστικτώδης αγριότητα και μεθοδική επιστήμη θα συγκρουστούν βίαια. Η σύγκρουση θα φέρει το ξύπνημα του καλού που θα αναζητήσει καταφύγιο σε μια ειδυλλιακή συνθήκη που μέλλει να ολοκληρωθεί στο φινάλε της σειράς.
Ο Ναός των Οστών στέκει αγέρωχος και σχεδόν αυτοτελής μέσα σε αυτό το πολυαγαπημένο franchise, με ανανεωμένη έμπνευση από τον Άλεξ Γκάρλαντ και δυναμική σκηνοθετική αντίληψη από την δημιουργό του Candyman Νία ΝταΚόστα. Ευτυχώς!
Τάσος Ντερτιλής
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα grandmagazine.gr