Ο σκηνοθέτης του “Άγνωστου της Λίμνης” παραδίδει άλλο ένα ήρεμων τόνων διαμάντι ψυχολογίας και ισορροπίας ανάμεσα στη βουβή ένταση, την αμφιβολία και την ειρωνεία. Με επαρχιακό φόντο, η ταινία ανήκει στο πολύ σημαντικό υπο-είδος ταινιών που θα μπορούσε εύκολα κανείς να συνοψίσει ως «ένας ξένος καταφθάνει».
Η άφιξη ταράζει τα λιμνάζοντα νερά μιας κοινωνίας που έχει μάθει σε μια άβολη άσκηση ισορροπίας να μη λέει και να μην δείχνει. Αυτό που ακολουθεί είναι τα κύματα κατά την πρόσκρουση της πέτρας στο νερό: Όχι απαραίτητα μεγάλα ή θορυβώδη, αλλά που διαπερνούν τελικά όλη την επιφάνεια του γύρω χώρου.
Ο Γκιροντί διευθύνει ένα απολαυστικό καστ σε μια γκαλερί αμφίσημων ερμηνειών, καθώς τίποτα δεν μοιάζει εκ πρώτης όψεως προφανές ή απλουστευτικό. Είναι σε σημαντικό βαθμό ένα έργο πάνω στην ηθική, καθώς εξερευνώνται τα ανθρώπινα πάθη, οι κρυφές επιθυμίες, τα χειρότερα και πιο σκοτεινά ένστικτα: ποια είναι και που (και αν) κρύβονται.
Η ταινία διαθέτει μπόλικες στιγμές που θα θυμάστε μετά με σιγουριά, φέρνοντας συχνά τον θεατή σε μια οπτική και ηθική αμηχανία. Με μια ιστορία που μοιάζει με κοινωνικό δράμα, κινείται σαν ψυχολογικό θρίλερ, και εκτελείται σαν κομεντί τρόπων. Απολαυστική.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα news247.gr