Ο Ζέρεμι επιστρέφει από την Τουλούζη στην μικρή επαρχιακή κωμόπολη για να παρεβρεθεί στην κηδεία του πρώην αφεντικού του και φούρναρη. Αποφασίζει να μείνει για λίγο καιρό στο σπίτι της χήρας του Μαρτίν. Ο γιός Βενσάν δεν το εγκρίνει και συγκρούεται συνεχώς μαζί του. Αργότερα θα γνωρίσει τον ευτραφή και μοναχικό Γουίλσον και θα τον ριχτεί ερωτικά. Ο Αβάς Φιλίπ του φέρεται ιδιαίτερα φιλικά.
Υποδειγματική νεονουάρ ταινία του Γκιροντί που βασίζεται γερά στα κινηματογραφικά θεμέλια των Κλώντ Σαμπρόλμ Ανρί Ζορζ Κλουζώ, πλησιάζοντας και το στυλ του Φρανσουά Οζόν. Ταινία θανάτου, φυλλορής (τα πλάνα στο δάσος), μελαγχολίας, του χρόνου που τελειώνει, των ενοχών που εξαγοράζονται, της ευσπλαχνίας, με κίνητρο της άφεσης αμαρτιών ως ηθικής παράκλησης σε ένα χώρο όπου οι πάντες γνωρίζονται και το κουτσομπολιό οργιάζει.
Αργόρυθμη ταινία, επαναλαμβανόμενη, με συστροφές με τον χρόνο να συμπιέζεται. Ιδιαίτερο μοντέρνο σινεμά, με την γκέι αισθητική να απλώνεται απ΄ άκρου εις άκρον. Το πάλεμα των ανδρών, τα αγγίγματα και τα σπρωξίματα των σωμάτων είναι ερωτικές προσκλήσεις, προκλήσεις και σεξουαλικά νεύματα. Οι ηθοποιοί διευθύνονται τέλεια σ΄ ένα παιγνίδι θανάτου των πάντων, όπου η παράκληση, το «κάλεσμα», η πρόσκληση σε συμμετοχή προτείνουν το σεξ ως ναρκωτικό στον αφόρητο πόνο του καρκίνου του συμβιβασμού και της απόλυτης μοναξιάς. Το τέλος του κόσμου, η αποκάλυψη!
Αλέξης Δερμεντζόγλου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kemes.wordpress