Στιγματισμένη πλέον ως Κακιά Μάγισσα της Δύσης, η Έλφαμπα είναι αποφασισμένη ν’ αποδείξει ότι ο Μάγος του Οζ είναι απατεώνας κι ότι κοροϊδεύει τον λαό που τον θαυμάζει. Παράλληλα, η πρώην καλύτερή της φίλη, Γκλίντα, είναι έτοιμη να ξεκινήσει την καινούρια της ζωή ως αγαπημένη ηγέτιδα του Οζ, αλλά η άφιξη της Έλφαμπα ανατρέπει τα σχέδιά της.
Μιούζικαλ φαντασίας που συνεχίζει την περυσινή, βραβευμένη με δύο Όσκαρ, επιτυχία, βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό μιούζικαλ του Στίβεν Σουόρτς και της Γουίνι Χόλτσμαν, το οποίο πρωτανέβηκε το 2003, με τη σειρά του εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα του Λίμαν Φρανκ Μπομ «The Wonderful Wizard of Oz» που εκδόθηκε το 1900, τη θρυλική κινηματογραφική απόδοσή του από τον Βίκτωρ Φλέμινγκ με τη Τζούντι Γκάρλαντ το 1939, αλλά και το μυθιστόρημα του Γκρέγκορι Μαγκουάιρ «Wicked: The Life and Times of the Wicked Witch of the West» που κυκλοφόρησε το 1995.
Οι θεσπέσιες φωνές της Σίνθια Ερίβο και της Αριάνα Γκράντε συνεχίζουν να εντυπωσιάζουν, αλλά αυτή τη φορά λείπει ένα εμψυχωτικό τραγούδι ανάλογο του «Defying Gravity» από το πρώτο μέρος. Επίσης, το σενάριο παίρνει την πρόσφορη πολιτική αλληγορία του για τη σαγήνη της εξουσίας και τη βουτάει σε μια ασυνάρτητη πλοκή που χειρίζεται αδέξια και συγκεχυμένα τα ζητήματα και τους χαρακτήρες της, τα οποία είναι ευνόητο ότι η πρόθεση ήταν να παραμένουν αμφίσημα, όπως υπονοεί και το λογοπαίγνιο του αγγλικού τίτλου της ταινίας. Ενδεικτικότερο παράδειγμα ο χειρισμός της Ντόροθι από τον «Μάγο του Οζ» («The Wizard of Oz», Βίκτωρ Φλέμινγκ, 1939), η ένταξη της οποίας στην πλοκή αποτελεί μια ιδανική ευκαιρία για μια σπουδή στην αλλαγή οπτικής γωνίας μέσα στο ίδιο αφηγηματικό σύμπαν, η οποία όμως εκτελείται με άδικη απαξίωση για το μικρό κορίτσι. Εν τέλει, η έκβαση μοιάζει να λύνει τα ζητήματα της πλοκής μόνο προσωρινά, αφήνοντας ανοιχτά περιθώρια για ένα τρίτο μέρος.
Νίκος Τσαγκαράκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα patris.gr