Στη Βόρεια Αγγλία, ο Ρέι, ένας μοναχικός, διαλυμένος άντρας (Ντάνιελ Ντέι-Λιούις) ζει μοναχικά αναμετρώμενος με τις αρχικά ακαθόριστες ενοχές του. Ο απομακρυσμένος αδερφός του, Τζεμ (Σον Μπιν) έρχεται για να τον καλέσει πίσω – στην οικογένεια που άφησε, τον γιο και τη σύζυγο, που τώρα είναι πια οικογένεια του Τζεμ. Ο γιος όμως έχει ακολουθήσει τα βήματα του ξεκομμένου πατέρα, έχει μπει στο στρατό και ύστερα από μια βίαιη έξαρσή του χρειάζεται βοήθεια.
Σε αυτό που είναι ξεκάθαρα μια υπόθεση πατέρα-γιου, τόσο θεματικά μες στην ταινία όσο και πίσω από την κάμερα, ο Ρόναν Ντέι-Λιούις γράφει μαζί με τον πατέρα του, Ντάνιελ, και στον σκηνοθετεί στον πρώτο του ρόλο μετά από 8 χρόνια και την Αόρατη Κλωστή του Πολ Τόμας Άντερσον. Ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις παίρνει έναν δραματικά λιτό ρόλο και την Αόρατη Πλοκή της νέας του ταινίας και γεμίζει τα κενά με την θηριώδη ερμηνεία του – υπάρχει κάτι τρομακτικό και σχεδόν μεταφυσικό στο να τον παρακολουθείς να παίζει την καταπιεσμένη οργή ακόμα και χωρίς να γνωρίζεις της λεπτομέρειες της ηθικής και οικογενειακής του κατάρρευσης.
Για την ακρίβεια, είναι καλύτερα έτσι. Το γράψιμο του φιλμ χειρίζεται μια σειρά από δραματικά κλισέ και όταν φτάνει η πλήρης επεξήγηση για τα όσα βλέπουμε, μπορεί να μοιάζει πολιτικά και δραματουργικά επιφανειακό – μια πράξη που με έναν παράδοξο τρόπο μοιάζει με κλεψιά, με υπερβολή, με συγχωροχάρτι, όλα (και τίποτα) την ίδια στιγμή. Η αλήθεια είναι πως, απουσία δραματικών μηχανισμών εντός της ταινίας, ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούς φουσκώνει μέσα από την ερμηνεία του την ταινία σε ένα σημείο που η ίδια η ταινία δε μπορεί να ανταποκριθεί – θα ήταν καλύτερα αν δεν υπήρχε ποτέ η παραμικρή εκλογίκευση, επεξήγηση ή δραματική λύση σε οτιδήποτε συμβαίνει.
Παράλληλα ο σκηνοθέτης επιχειρεί να συνδέσει αυτό το ελλειπτικό οικογενειακό δράμα με κάτι το ευρύτερα μυστικιστικό, απλώνοντας στην παλέτα του υπνωτιστικές λήψεις της άγριας, μουντής φύσης, μαζί με μια σειρά από ακατάληπτα οράματα, συμβολισμούς, και λίγο από πεζό σπιτικό δράμα με τις σκηνές μητέρας-γιου να μοιάζουν τόσο στοιχειώδεις και συμβατικές που φρενάρουν ολότελα ένα φιλμ που ήδη δεν κινείται.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα news247.gr