Με προέλευση από το YouTube, ο Κρις Στάκμαν διαθέτει το αναγκαίο εύρος αναφορών ώστε να στήσει ένα αληθινά ενδιαφέρον και σύγχρονο mixed media φιλμ τρόμου, φτιαγμένο σαν κολάζ από found footage και άλλων ειδών εικόνες. Δείχνει τη διάθεση να το κάνει, κι ακόμα κι όταν αλλάζει κατεύθυνση το κάνει με αξιομνημόνευτο τρόπο: Όταν περνάμε από το ψευδοντοκιμαντέρ της πρώτης πράξης, που εξηγεί όλο το background της ιστορίας, στην ψυχρότητα της Στιγμής του πρώτου θανάτου, η εναλλαγή κρύβει κάτι το συναρπαστικό και σοκαριστικό.
Όμως σταδιακά το φιλμ μοιάζει να εγκαταλείπει τις όποιες διαθέσεις πειραματισμού την ίδια ώρα που ξεμένει κι από ιστορία. Οδηγώντας σε ένα δεύτερο μισό τελείως ξεφούσκωτο και άνευρο, γεμάτο κλισέ και χωρίς κάποια περαιτέρω αίσθηση ανακάλυψης και βαθιάς αγωνίας, πέρα από τις όποιες επιφανειακές στιγμές τρόμου (που παραμένουν καλοδεχούμενες). Καθαρά σαν ταινία τρόμου είναι αρκετά σφιχτό φιλμ και δεν θα περάσεις άσχημα ως φαν του είδους, αλλά ταυτόχρονα είναι και χαμένη ευκαιρία, με τον Στάκμαν σχεδόν να προσπερνά αδιάφορα τις ίδιες του τις ιδέες.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα news247.gr