Κατά τη διάρκεια επτά παραισθησιογόνων ημερών, ένα ανώνυμο χωριό σε έναν απροσδιόριστο χρόνο και τόπο εξαφανίζεται. Στην κωμικοτραγική εκδοχή του γουέστερν της Τσαγγάρη, ο Γουόλτερ Θερσκ - ένας αστός που έγινε αγρότης - και ο Λόρδος Τσαρλς Κεντ, γαιοκτήμονας της περιοχής, είναι δύο παιδικοί φίλοι που προετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν μια εισβολή από τον έξω κόσμο: Την πληγή της νεωτερικότητας.
Θα πείτε, τι να καταλάβει κανείς από την υπόθεση. Δίκιο θα έχετε! Oμως αυτή θα συναντήσετε, από τη σελίδα του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης μέχρι και την «Amazon»... Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Jim Crace. Χωρίς να έχουμε διαβάσει το βιβλίο, μπορούμε να πούμε ότι το weirdwave επικρατεί, τουλάχιστον στην κινηματογραφική εκδοχή, διότι η αφήγηση πασχίζει να είναι χωρίς τόπο και χρόνο... Το σινεμά έχει σκηνικά και κοστούμια, έχει πολλές αρετές που προδίδουν τις εποχές... Βρισκόμαστε λοιπόν στα τέλη της φεουδαρχίας στη Σκωτία. Το χωριό δεν εξαφανίζεται από τον χάρτη, αλλά η ίδια η φεουδαρχία βρίσκεται σε πορεία αποσύνθεσης, αφού ανατέλλει ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής. Θα μπορούσε να είναι προοδευτική η ταινία, αν έφευγε από το άχρονο και συγκεκριμενοποιούσε τις ιστορικές συνθήκες. Αυτό το κράμα folk, τρόμου και κοινωνικού προβληματισμού δεν αποδίδει πάντα. Δεν είναι απαραίτητο μια ταινία να ανήκει σε ένα είδος, είναι όμως απαραίτητο να βγάζει νόημα! Πρέπει βέβαια να παραδεχτούμε ότι η σκηνοθέτιδα είναι εξαιρετική πλανοθέτης. Εχει γίνει καλή δουλειά με τους ηθοποιούς, και τα τοπία είναι εκπληκτικά.
Παυλίνα Αγαλιανού
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα rizospastis.gr