Η Μάγια έχει επιζήσει της επίθεσης των τριών άγνωστων μασκοφόρων και νοσηλεύεται στην κλινική της επαρχιακής πόλης, περιμένοντας βοήθεια από την αδελφή της, η οποία στέλνει ένα ασθενοφόρο για την ασφαλή μεταφορά της από τον τόπο του εγκλήματος. Όταν το νέο διαρρέει, κάποιοι θα επιχειρήσουν να ολοκληρώσουν το φονικό τους έργο.
Και να που, ξαφνικά, η αναβίωση του «Κλείδωσες;» (2008), μετά το περσινό «Οι Άγνωστοι», αποκτά πλέον και story και ενδιαφέρον, για να προκύψει το πιο πετυχημένο (μέχρι στιγμής) φιλμ τούτου του franchise. Τι συμβαίνει, λοιπόν, σε αυτό το δεύτερο μέρος της (επερχόμενης) τριλογίας του Ρένι Χάρλιν; Προστίθεται κανονική πλοκή (με εξέλιξη) και συναντάμε έως και flashback ψυχαναλυτικού υπόβαθρου!
Όχι ότι γίνεται και κανένα θαύμα ή επιτυγχάνεται το αλάνθαστο, όμως, τα τεκταινόμενα στο «Οι Άγνωστοι 2» δεν αφορούν μονάχα σε παγιδευμένους ήρωες οι οποίοι δεν βρίσκουν τρόπους διαφυγής από τους διώκτες τους εντός χώρου δράσης «δωματίου», αλλά περιφέρονται (και) σε ένα πιο ελεύθερο πεδίο επικινδυνότητας, στην πόλη και στην έξω Φύση. Στην προκειμένη, μονάχα ο χαρακτήρας της Μάγια, καθώς ο Ράιαν (του πρώτου κεφαλαίου) μας άφησε χρόνους (από ακατάσχετη αιμορραγία). Με τον φόβο πως η Μάγια, καθώς συνέρχεται στο τοπικό νοσοκομείο, μπορεί να θυμηθεί πράγματα που ενδεχομένως βοηθήσουν στις έρευνες των Αρχών ώστε να εντοπιστούν οι μασκοφόροι δολοφόνοι, οι τελευταίοι κάνουν την εμφάνισή τους στις εγκαταστάσεις της κλινικής, όπου ξεκινά ένα απόλυτα ατμοσφαιρικό και αγωνιώδες ανθρωποκυνηγητό.
Σίγουρα, το πρώτο μέρος της αφήγησης του «Οι Άγνωστοι 2» είναι το πιο συναρπαστικό και λειτουργικό στη δημιουργία σασπένς, με την κεντρική ηρωίδα να πρωταγωνιστεί σ’ ένα ασταμάτητο κρυφτούλι σε κάθε level του κτηρίου, από το δωμάτιο της κλίνης της έως τους θαλάμους του υπόγειου νεκροτομείου, προσπαθώντας να κρατηθεί στη ζωή ή και να αντεπιτεθεί βίαια απέναντι στους wannabe δολοφόνους της, οι οποίοι δεν επιθυμούν να υπάρχει μάρτυρας των φονικών τους πράξεων. Στο δεύτερο μέρος η φάση κάπου θυμίζει αμυδρά έως και το… «Όταν Ξέσπασε η Βία» (1972), ενώ το τελευταίο μέρος εκτονώνει ένα δράμα… από το παρελθόν!
Κι αυτό προκύπτει διότι ο Χάρλιν στήνει παράλληλα μία ολόκληρη μυθολογία γύρω από το μυστηριώδες όνομα της Τάμαρα και τις αναμνήσεις της (τότε) ανήλικης «Pinup Girl» (παρατσούκλι εμπνευσμένο από τη μάσκα που φορά στο σήμερα μία από τους δολοφόνους), με διακεκομμένες σεκάνς ενός flashback προ εικοσαετίας ολίγον… ξεκάρφωτου (αντικειμενικά), που όμως επεκτείνει την ιστορία και τα πρόσωπά της με πρόθεση ψυχαναλυτικά ενδιαφέρουσα (όσο στερεότυπη κι αν προκύπτει στα συμπεράσματά της).
Οι υποψίες για τους ανθρώπους που μπορεί να κρύβονται πίσω από τις μάσκες πληθαίνουν, ο ρόλος του Σερίφη μοιάζει εντελώς αμφιλεγόμενος (ή είναι «παγίδα» του σεναρίου) και κάτι ηχητικά μηνύματα από ραδιοφωνικές εκπομπές θρησκευτικού φανατισμού «δένουν» περίεργα με νύξεις από το φιλμ του 2008. Το «Οι Άγνωστοι 2» κλείνει με tease σκηνών από το τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο της σειράς (που θα δούμε σε λίγους μήνες στους κινηματογράφους), αφήνοντας μία υπόνοια για εκ νέου αλλαγή του τόνου αυτής της τριλογίας τρόμου, η οποία εξελίχθηκε σε κάτι καλύτερο από αυτό που περίμενα, στο πλαίσιο του mainstream ψυχαγωγικού σινεμά πάντα. Σας συμβουλεύω να ακονίσετε τσεκούρι και μαχαίρια, και να εξασκηθείτε λιγάκι και στην τοξοβολία!
ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;
Η συνέχεια του «Οι Άγνωστοι» (2024) αποτελεί μία ευχάριστη βελτίωση του franchise του «Κλείδωσες;», καθώς εδώ… για πρώτη φορά (!) μπορούμε να μιλάμε για ένα πιο ενδιαφέρον σενάριο, με νέα στοιχεία και μυστικά της πόλης στην οποία δρουν οι γνωστοί (πια) μασκοφόροι δολοφόνοι. Υπάρχουν μικρά κενά, λάθη και απιθανότητες που δεν επιτρέπουν την απογείωση της όλης προσπάθειας, όμως, στην τελική (για horror «ταχυφαγείου») περνάς μια χαρά και… σου μένει και η αγωνία για το τρίτο κεφάλαιο!
Ηλίας Φραγκούλης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα freecinema.gr