Η εκδίκηση
Η Εύα εργάζεται σε ανδρικές φυλακές ως σωφρονιστική υπάλληλος. Είναι ευσυνείδητη και υποδειγματική στη δουλειά της και τα πηγαίνει πολύ καλά με όλους. Μια μέρα και ενώ παρακολουθεί την άφιξη μιας νέας ομάδας κρατουμένων φαίνεται να ταράζεται. Ανάμεσά τους είναι ένας σκληροτράχηλος νεαρός, ο Μίκελ, που έχει καταδικαστεί για το φόνο ενός συγκρατουμένου του. Η Εύα χωρίς να χάσει χρόνο ζητά από τη διεύθυνση των φυλακών να μετατεθεί στην πτέρυγα όπου έχει μεταφερθεί ο νεαρός. Επικαλείται προβλήματα συνεργασίας με τους συναδέλφους της αλλά δεν αποκαλύπτει την πραγματικότητα που είναι ένα τραυματικό γεγονός από το παρελθόν που τη συνδέει με τον Μίκελ.
Οι «Δεσμώτες» (Vogter) του Γκούσταβ Μέλερ συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα στο Φεστιβάλ του Βερολίνου. Είναι μια δυνατή ταινία φυλακής με πολύ έντονο το στοιχείο του ψυχολογικού θρίλερ. Από ένα σημείο και μετά και ενώ αποκαλύπτονται μια σειρά από πράγματα οι ρόλοι των δύο κεντρικών χαρακτήρων, δηλαδή της Εύας και του Μίκελ, αρχίζουν να αντιστρέφονται με αποτέλεσμα η σωφρονιστική υπάλληλος να είναι ο δεσμώτης και ο νεαρός κρατούμενος ο δεσμοφύλακας. Απλώς η θέση του καθενός μπορεί να είναι ζήτημα συγκυριών, χειρισμών, αποφάσεων. Και η θέση αυτή μπορεί εύκολα να αλλάξει!
Αν κάτι κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι η απόλυτη απουσία συναισθήματος. Κανένα χαμόγελο, κανένα άγγιγμα, καμία στιγμή τρυφερότητας. Μόνον αγώνας για επιβίωση, δίψα για εκδίκηση, μίσος για όλους. Δεν υπάρχουν θετικοί ήρωες, ούτε καλοί άνθρωποι. Βέβαια μπορεί κάποιος να υποστηρίξει ότι ούτε το αντίθετο συμβαίνει.
Ο Γκούσταβ Μέλερ από την αρχή δημιουργεί μια υπόγεια ένταση η οποία όσο περνά η ώρα μεγαλώνει αλλά παραμένει υπόγεια. Κι όταν κάποια στιγμή γίνεται η έκρηξη, δεν είναι ολοκληρωτική, καθώς μένουν ψήγματα αγωνιωδών ερωτημάτων. Κι έτσι πάει μέχρι το τέλος με την ένταση και την αγωνία να καθηλώνουν. Και με τους ανοιχτούς λογαριασμούς να μην μπορούν (ή και να μη χρειάζεται) να κλείσουν με τους την Εύα και τον Μίκελ να συνεχίσουν παραμένοντας όμως δεσμώτες.
Να θυμίσω ότι ο 37χρονος δανός σκηνοθέτης είχε πρωτοεμφανιστεί το 2018 (όταν ήταν μόλις 30 ετών) με το καθηλωτικό θρίλερ «Ο ένοχος» που είχε στείλει την αδρεναλίνη στα ύψη με μοναδικά εφόδια έναν ηθοποιό με ένα τηλέφωνο κλεισμένο σε ένα δωμάτιο. Εδώ μεγαλώνει ο χώρος αλλά η σκοτεινή κλειστοφοβική ατμόσφαιρα παραμένει.
Η Σίντσε Μπάμπετ Κνούτσε και ο Σεμπάστια Μπουλ διεκπεραιώνουν με επιτυχία δύο ιδιαίτερα απαιτητικούς ρόλους σε ένα ακόμη διαμαντάκι του σκανδιναβικού κινηματογράφου.
Στράτος Κερσανίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kersanidis.wordpress.com