Ο βασανιστικός αγώνας για συμφιλίωση ανάμεσα σε δυο με ψυχολογικά προβλήματα άτομα, μια διάσημη ηθοποιό του θεάτρου και τον σκηνοθέτη κινηματογράφου πατέρα της, είναι στο επίκεντρο του δοσμένου με λεπτότητα και συγκίνηση, με εξαίρετες ερμηνείες, οικογενειακού δράματος, «Συναισθηματική αξία» του Νορβηγού σκηνοθέτη Γιοακίμ Τρίερ («Ο χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο», «Θέλμα», «Ο ήχος της σιωπής»).
Ψυχολογικό ταξίδι, συγγενικό όχι μόνο με τις άλλες ταινίες ταινίες του Τρίερ αλλά και με εκείνες του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, όπως τονίζεται από τα πρώτα κιόλας πλάνα της ταινίας, με τη Νόρα Μποργκ (μια εξαιρετική Ρενάτε Ρέινσβε), να παθαίνει μια τρομερή ψυχολογική κρίση πριν την έναρξη της θεατρικής παράστασης του «Κουκλόσπιτου» του Ίψεν. Στη συνέχεια, η αποξενωμένη από τον πατέρα της Νόρα θα απορρίψει την πρόταση του γερασμένου πατέρα της, Γκούσταβ (ο πολύ καλός Στέλαν Σκάρσγκαρντ), που βρίσκεται στο ναδίρ της καριέρας του, να πρωταγωνιστήσει στη νέα του ημι-αυτοβιογραφική ταινία του, στην οποία ζητά από τη Νόρα να ερμηνεύσει τη γιαγιά της, η οποία είχε αυτοκτονήσει εξαιτίας των ψυχολογικών τραυμάτων από βασανιστήρια που υπέστη από τους ναζί στη διάρκεια του β´ παγκόσμιου πολέμου.
Στην ταινία του, ο Γκούσταβ σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει τόσο το οικογενειακό τους σπίτι – χώρο που χρησιμοποιεί σαν μεταφορά για τις σχέσεις ανάμεσα στα διάφορα μέλη της οικογένειας – όσο και τον μικρό γιο της άλλης κόρης του, της Άγκνες, μιασ πιο ήρεμης γυναίκας, η οποία ζει ευτυχισμένα με τον σύζυγο και το μικρό της γιο. Η αρχική απόρριψη της Νόρας θα οδηγήσει τον Γκούσταβ να προτείνει το ρόλο σε μια στάρλετ του Χόλιγουντ (Ελ Φάνινγκ), φαν του Γκούσταβ, ύστερα από ρετροσπεκτίβα στο έργο του σε διεθνές φεστιβάλ, η οποία θα προκαλέσει τη ζήλεια της Νόρας, παρόλο που η παρουσία της θα βοηθήσει στην κάλυψη των εξόδων της μεγάλης παραγωγής της ταινίας.
Με φλας μπακ που βοηθούν στην ολοκλήρωση του χαρακτήρα της Νόρας και με το οικογενειακό σπίτι να παίζει βασικό ρόλο στην ταινία, ο Τρίερ φτιάχνει μια οικογενειακή, δοσμένη με τρυφερότητα, δραματική κομεντί, δημιουργώντας άλλοτε αστείες κι άλλοτε μελαγχολικές, συγκινητικές σκηνές, όπως εκείνη στο πάρτι γενεθλίων με τον Γκούσταβ να δίνει δώρο στο μικρό γιο της Άγκνες διάφορα τολμηρά DVD (ανάμεσα τους και το Irriversible του Γκασπάρ Νοέ), ή εκείνη όταν η νεαρή Νόρα σε μικρή πηλικία κρυφακούει από τους σωλήνες θέρμανσης του σπιτιού όσα λένε μεταξύ τους οι μεγάλοι, ή ακόμη τη σκηνή με τις δύο αδερφές σε μια αποκαλυπτική, γύρω από τα παιδικά τους χρόνια, συζήτηση και να μας οδηγήσει στο συγκινητικό, δοσμένο με ευρηματικότητα και δύναμη φινάλε. Με τη Ρέινσβε, μια όλα νεύρα Νόρα και τον Στρσγκσφντ, ένα φαινομενικά ήρεμο, έτοιμο να συγχωρέσει την κόρη του Γκούσταβ, να καταφέρνουν να εκφράσουν με τον καλύτερο τρόπο τις δραματικές ανάμεσά τους συγκρούσεις.
Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr