O Χανκ μένει και εργάζεται σε μπαρ στην Νέα Υόρκη του 1998. Μιλάει συχνά στο τηλέφωνο με την μητέρα του, προσπαθεί να δει λίγο πιο σοβαρά την σχέση του με την φίλη του και έχει έναν μικρό εθισμό στο αλκοόλ. Όταν ο punk γείτονας του θα του αφήσει πεσκέσι τον γάτο του όσο εκείνος θα λείπει στο Λονδίνο, ο Χανκ θα μπλεχτεί σε έναν επικίνδυνο παιχνίδι στο οποίο εμπλέκεται η ρώσικη μαφία, μία αστυνομικός και δύο εβραίοι ραβίνοι, όλοι τους άκρως επικίνδυνοι.
Σε σκηνοθεσία Ντάρεν Αρονόφσκι και βασισμένο σε βιβλίο, ο ΚΛΕΦΤΗΣ ΑΠΟ ΣΠΌΝΤΑ είναι η επιθυμία του σκηνοθέτη προφανώς να γυρίσει μία περιπέτεια είδους, να δοκιμαστεί σε κάτι διαφορετικά από τα σκοτεινά μονοπάτια της ψυχής (όχι πως εδώ δεν το κάνει αφού ο πρωταγωνιστής έχει ένα παρελθοντικό κομβικό γεγονός που τον στοιχειώνει) και φυσικά ως σκηνοθέτης τα καταφέρνει και εδώ και παραδίδει μία περιπέτεια στην Νέα Υόρκη λίγο πριν το millenium, η ανασύσταση εποχής κρίνεται-περίπου-ικανοποιητική (με τα τραγούδια που έχουν επιλεχθεί και τα μηνύματα στους τηλεφωνητές), οι ρόλοι είναι όμορφα γραμμένοι (και των καλών και των κακών) απλά νοιώθεις και λίγο πως παρακολουθείς ταινία στο Star Channel βράδυ Παρασκευής (για όσους με κατανοούν).
Καλός ο Όστιν Μπάτλερ, τα ίδια η Ζόι Κράβιτζ, καρικατούρα ο Ματ Σμιθ, η Ρετζίνα Κινγκ έχει τσαγανό, οι καλοί-κακοί Βίνσεντ Ντ Ονόφριο και Λιβ Σράιμπερ με εξυπναδίστικες ατάκες βίας που συνδυάζονται με την εβραική παράνοια, η Κάρολ Κέιν και ο Γκρίφιν Νταν για 5 λεπτά, όλα καλά τελικά για να περάσει καλά ο θεατής αλλά σε ένα μήνα να μην θυμάται καν τον τίτλο.
Διασκεδαστικό Ο ΚΛΕΦΤΗΣ ΑΠΟ ΣΠΟΝΤΑ, δείχνει πως ο Αρονόφσκι έχει δει περιπέτειες του σωρού που διασκεδάζεις και μετά τις ξεχνάς και έχει ξεπατικώσει καλά την συνταγή, ξεχνώντας όμως το βασικό συστατικό που θα έκανε την ταινία του να ξεχωρίσει: λέγεται πρωτοτυπία. Μαζεύει δυνάμεις να υποθέσω…
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr