Αυτό το θρίλερ σχετίζεται με την εξαφάνιση 17 ανήλικων παιδιών – όλα στην τάξη μιας νεαρής δασκάλας (Τζούλια Γκάρνερ) που εξαιτίας του γεγονότος βρίσκεται στο στόχαστρο της τοπικής κοινότητας. Ο σκηνοθέτης Ζακ Κρέγκερ μοιράζει την ταινία σε κεφάλαια και στο καθένα δίνει τον πρώτο λόγο σε κάποιον από τους βασικούς ήρωες της ιστορίας. Ολοι κάτι κρύβουν αλλά τα όσα κρύβουν δεν έχουν απαραιτήτως σχέση με την υπόθεση παρότι ο σκηνοθέτης τους δίνει περισσότερο χρόνο απ’ όσο χρειάζεται.
Εκτός της δασκάλας, υπάρχει ένας πολιτικός μηχανικός (Τζος Μπρόλιν) που είναι πατέρας ενός από τα εξαφανισμένα παιδιά, ένας αστυνομικός (Αλντεν Ερενραϊχ), ένας νεαρός άστεγος (Οστιν Αμπραμς) αλλά και το μοναδικό παιδί της τάξης το οποίο δεν εξαφανίστηκε (Κάρι Κρίστοφερ). Όλα αυτά τα πρόσωπα είναι τα κομμάτια ενός πολύ κομψά κινηματογραφημένου παζλ, το οποίο όμως είναι τόσο πολύ φορτωμένο με μαύρη μαγεία και «λογική» ταινιών ζόμπι που σου δίνει την εντύπωση παραφουσκωμένου μπαλονιού που κάποια στιγμή θα σκάσει. Όπως και γίνεται.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr