Ο Σόνι Χέιζ οδηγός που έχει αποσυρθεί όμως από τις πίστες της Formula 1, μπαίνει ξανά στους αγώνες έπειτα από παρότρυνση παλαιού φίλου που ηγείται μίας ομάδας που διεκδικεί την πρωτιά προκειμένου να μην βάλει λουκέτο. Εκεί ο Σόνι θα έχει να αντιμετωπίσει εκτός από τους δαίμονες της ταχύτητας και τον έτερο και νεότερο συναγωνιστή του στην ομάδα, τον Τζόσουα Πιρς, με τον οποίο θα βρίσκεται σε μόνιμη κόντρα.
Σε σκηνοθεσία του Τζόζεφ Κοζίνσκυ, υπεύθυνο για την αναγέννηση του TOP GUN το 2022, το F1 είναι μία σχεδόν ρετρό περιπέτεια δράσης, ταχύτητας και ήχου, στην οποία είναι φανερό πως τα ηνία κρατάει ο παραγωγός Τζέρι Μπρουκχάιμερ, δίνοντας στην ταινία την αίσθηση της δεκαετίας του 90 αλλά αυτό δεν είναι και καθόλου κακό. Ανδρικές φιλίες, ταχύτητα, οδήγηση, κοκορομαχίες και ηθικά διλλήματα αλλά και συνειδητοποιήσεις στο φινάλε, το F1 αποζημιώνει τον θεατή αν και δεν φέρνει τίποτα το πρωτοποριακό στο είδος, παρά μόνο ταχύτητα και ευχαρίστηση. Και φυσικά ο Μπραντ Πιτ στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ώριμος και με τον αέρα πλέον της καραβάνας από τα παλιά, ακόμα και στην ερμηνεία του.
Ο Χαβιέ Μπαρδέμ και η Κέρι Κόντον (ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΙΝΙΣΕΡΙΝ) στέκονται επάξια δίπλα στον πρωταγωνιστή και με άνεση, κάτι που δεν μπορούμε να πούμε για τον Ντάμσον Ίντρις ο οποίος στον ρόλο του νεότερου και με φουσκωμένα τα μυαλά από την δόξα των social, αδυνατεί να παρουσιάσει την παραμικρή χημεία με τον Μπραντ Πιτ αλλά και με την ταινία γενικά.
Το σενάριο του Έχρεν Κρούγκερ, μπορεί να αναβίωσε το TOP GUN πριν τρία χρόνια, εδώ όμως δείχνει να μην μπορεί να αναβιώσει τις παλαιότερες ταινίες ταχύτητας, αλλά εκεί έρχεται το εκτόπισμα του Μπραντ Πιτ να σώσει με την άνεση του όλη την ταινία. Στην φωτογραφία ο Οσκαρούχος Κλαούντιο Μιράντα, μας τρελαίνει στα βεγγαλικά και στις νυχτερινές λήψεις των πόλεων που αλλάζουν λόγω αγώνων, συμπαθητική η μουσική του Χανς Τσίμερ, ο ήχος της εις τριπλούν υποψήφιας για Όσκαρ Γκουέντολιν Γέιτς Γουίτλ (AVATAR,TRON LEGACY) η οποία έχει μαθητεύσει δίπλα στον Κρίστοφερ Μπόες ( όσκαρ για τον Κινγκ Κονγκ, Τιτανικό και Άρχοντα των Δαχτυλιδιών) , δημιουργεί την απαραίτητη ένταση και δύναμη στην ταινία, ιδίως την ώρα των αγώνων και αποδίδει τα μέγιστα στις προβολές IMAX, κάτι που προτείνουμε ανεπιφύλακτα αν θέλετε να ευχαριστηθείτε την ταινία στο έπακρο.
Παλαιομοδίτικο και απολαυστικό, ο Μπραντ Πιτ και τα πιτ στοπ του F1, καταφέρνουν να κάνουν τον θεατή να απολαύσει την ταινία χωρίς να τον ”ζαλίζουν” οι ήχοι του και οι εικόνες του και να χαρεί στο τέλος με μία νίκη που ανήκει ολοκληρωτικά στον Μπραντ Πιτ και τον Τζέρι Μπρουκχάιμερ.
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr