Συμπαθέστατη, επίκαιρη κομεντί πάνω στις σχέσεις των ζευγαριών έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί στον χρόνο, παραμένοντας ουσιαστικά οι ίδιες, η ταινία του Χονάς Τρουέμπα ακολουθεί παντρεμένους, την Αλε (Ιτσάσο Αράνα) και τον Αλεξ (Βίτο Σανζ), που έχουν αποφασίσει να χωρίσουν ήρεμα γιορτάζοντας μάλιστα το γεγονός με ένα πάρτι.
Εχει σημασία εδώ να πούμε ότι ο Χονάς Τρουέμπα, γιός του βετεράνου σκηνοθέτη Φερνάντο Τρουέμπα, είχε την ιδέα της ταινίας από τότε που άκουσε τον πατέρα του να λέει «τα ζευγάρια πρέπει να γιορτάζουν όταν χωρίζουν, όχι όταν σμίγουν». Στην ταινία η Αλεχάντρα θυμάται να την έχει ακούσει από τον δικό της πατέρα (τον υποδύεται ο ίδιος ο Φερνάντο Τρουέμπα) και τώρα θέλει να την κάνει πράξη. Όπως και να το κάνουμε ως ιδέα έχει ενδιαφέρον λαμβανομένου υπόψη ότι έτσι ο πόνος του χωρισμού μειώνεται και αυτό που μένει είναι μια γλύκα και μια αίσθηση αισιοδοξίας για το μέλλον.
Βεβαίως η ανακοίνωση του γεγονότος δεν θα περάσει απαρατήρητη όταν το ζευγάρι αρχίζει να την λέει σε γνωστούς, συναδέλφους, φίλους και συγγενείς, οπότε δουλεύοντας πάνω σε εντελώς ρεαλιστικούς βάσεις και με πολλή ευγένεια, ο Χ. Τρουέμπα έφτιαξε μια ανάλαφρη αλλά την ίδια ώρα σκεπτόμενη ταινία που σου δίνει την αίσθηση μιας ισπανικής παραλλαγής ενός θέματος που κάποτε θα έβρισκες σε ρομαντική κωμωδία του παλιού Χόλιγουντ, αργότερα σε κομεντί του Γούντι Άλεν (τα «Παντρεμένα ζευγάρια» περνούν από το μυαλό) ή ακόμα και σοφιστικέ κομεντί του Ερίκ Ρομέρ, του τύπου «Ο τέλειος γάμος».
Σε κάθε περίπτωση επιτυχία της ταινίας είναι ότι νιώθεις ότι βρίσκεσαι πραγματικά δίπλα σε αυτούς τους ανθρώπους και θέλεις να ακούσεις τι έχει να πει ο καθένας.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr