Στα τέλη της δεκαετίας του '90, μια νεαρή αστυνομικός αναλαμβάνει μια αποστολή με υψηλό ρίσκο: Να διεισδύσει στην οργάνωση ΕΤΑ, υιοθετώντας την ψεύτικη ταυτότητα της Αράντσα Μπεραδρέ και συγκατοικεί με ηγετικά στελέχη της ΕΤΑ, παρέχοντας κρίσιμες πληροφορίες.
Η ταινία αντιμετωπίζει επιφανειακά ένα σύνθετο ζήτημα, όπως είναι αυτό των Βάσκων και της ΕΤΑ στην Ισπανία, ως μια αντιπαράθεση μεταξύ κακού και καλού, πόσο δε μάλλον όταν καλός θεωρείται το αστικό ισπανικό κράτος. Αν και η ταινία είναι ένα καλογυρισμένο θρίλερ, με πολύ καλές ερμηνείες, εντούτοις όχι μόνο δεν αναλύει την κατάσταση, τις αντιθέσεις και τα ρεύματα μέσα στην Ισπανία και συγκεκριμένα στην ΕΤΑ, ούτε μπαίνει στον κόπο να μας εξηγήσει τι είναι η ΕΤΑ, γιατί έγινε, κάτω από ποιες συνθήκες, τι σκοπούς είχε, αλλά παίρνει σαν δεδομένο ότι σκορπά τον όλεθρο σε μια Ισπανία που όλα κυλούν ρολόι και υποφέρει από την τρομοκρατία των Βάσκων. Τέτοιες απλουστεύσεις έχουν ως μόνο στόχο την επιβολή της κυρίαρχης άποψης ως δεδομένης, δείχνοντας την επίδραση των κινημάτων διάφορων εθνοτήτων της χώρας ως τρομοκρατία. Στην Ισπανία η διαμόρφωση μιας εθνικής ταυτότητας γύρω από την κυρίαρχη εθνική ομάδα, στην περίπτωση της Ισπανίας αυτής των Καστιγιάννων, δεν πέρασε στη συνείδηση του λαού, ιδίως στη Χώρα των Βάσκων και στην Καταλονία. Στον αγώνα της ΕΤΑ και στις εξελίξεις στη χώρα των Βάσκων αποτυπώθηκαν τα συμφέροντα της αστικής τάξης των Βάσκων, οι ταξικές αντιθέσεις σε όλη την Ισπανία και στη Χώρα των Βάσκων, η δικτατορία του Φράνκο, η οποία ανακάλεσε το καθεστώς αυτονομίας των Βάσκων, οι ανταγωνισμοί μεταξύ των αστικών κρατών και η κατάσταση του κομμουνιστικού κινήματος.
Παυλίνα Αγαλιανού
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα rizospastis.gr