Ένα σατιρικό, σουρεαλιστικό πορτρέτο της αμέσως μετά τον Β´ παγκόσμιο πόλεμο Αμερικής, με τους δισεκατομμυριούχους βιομηχάνους και τους γκάνγκστερ που τους υπηρετούν, πλούσιο σε οπτικά και λεκτικά γκαγκ, δοσμένο με την ίδια τόλμη, εφευρετικότητα και εκκεντρικότητα, που συναντάμε στις προηγούμενες ταινίες, παρουσιάζει στη νέα του ταινία «The Phoenician Scheme» ο Γουές Άντερσον («Asteroid City», «Η γαλλική αποστολή», «Ξενοδοχείο Grand Budapest»).
Μεγιστάνας του χρήματος, στυγερός εκπρόσωπος ενός αδηφάγου καπιταλισμού, με δυναστείες που έχτισε παράνομα, και με τις οποίες κινεί τα πάντα, κάτι ανάμεσα στον Πολ Γκέτι, τον Ντόναλντ Τραμπ και τον πολίτη Κέιν, ο Ανατόλ Ζα-Ζα Κόρντα (ονόματα που αναφέρονται στους σκηνοθέτες Ανατόλ Λίτβακ και Αλεξάντερ Κόρντα), πλουτοκράτης που θέλει να επεκτείνει την αυτοκρατορία του στη Φοινίκη, τη φανταστική χώρα στη Μέση Ανατολή, καταφέρνει κάθε φορά να γλιτώνει από προσπάθειες ανταγωνιστών του να τον δολοφονήσουν, όπως γινόμαστε μάρτυρες σε μια από αυτές, ενώ ταξιδεύει με το ιδιωτικό του αεροπλάνο.
Ταξίδι που παρακολουθούμε στα πρώτα πλάνα της ταινίας, με το αεροπλάνο να ανατινάζεται και τα μεγαλόπνοα σχεδια του Κόρντα να σκορπάνε γύρω από τα καμμένο αεροπλάνο. Αν και ο ίδιος σώζεται για μια ακόμη φορά, για να σιγουρευτεί όμως πως σε τυχόν θάνατό του η αυτοκρατορία του θα συνεχιστεί, αποφασίζει να αφήσει τον έλεγχο της εταιρείας, από τα δέκα παιδιά (με εννιά απ’ αυτά αγόρια) στην αποξενωμένη κόρη του, τώρα καλόγρια, Λάιζλ (μια πρώτη, πολύ καλή παρουσία της Μία Θριάπελτον, κόρης της Κέιτ Γουίνσλετ), και την οποία καλεί να τον βοηθήσει, αν και αυτή τον μισεί ως υπεύθυνο για το θάνατο, όπως πιστεύει, της μητέρας της.
Μέσα από μια σειρά κεφάλαια, που μας παρουσιάζονται μέσα από κουτιά παπουτσιών όπως τα έχει προσεκτικά και σε γεωμετρικό στιλ ετοιμάσει ο Κόρντα (ένας απολαυστικός Μπενίσιο Ντελ.Τόρο, για τον οποίο, όπως ανάφερε ο Άντερσον, έγραψε ειδικά το ρόλο), παρακολουθούμε τις περιπέτειες του Γκόρντα και της κόρης του (με μια καντάτα του Μπαχ να σχολιάζει συχνά την έκρυθμη σχέση πατέρα-κόρης), που με τη βοήθεια του παιδαγωγού του και ειδικού στα έντομα, Σουηδού Μπγιορν (Μάικλ Σέρα), διασχίζουν τη φανταστική, εμπνευσμένη από την αραβική χερσόνησο, χώρα της Φοινίκης, στις αρχές της δεκαετίας του 1950, για να υλοποιήσει το πιο φιλόδοξο του εγχείρημα (ένα τριμερές σχέδιο με σήραγγα ατμομηχανών, εσωτερική πλωτή οδό και υδροηλεκτρικό ανάχωμα) και αντιμετωπίζοντας διάφορους εχθρούς και νέες απόπειρες δολοφονίας, που δίνονται με τον γνωστό πρωτότυπο, σατιρικό, κάπου-καπου σουρεαλιστικό, τρόπο του σκηνοθέτη και με εξαιρετική μουσική υπόκρουση από τον Αλεξάντρ Ντεσπλά.
Ένα ταξίδι φανταστικό, μαζί και ποιητικό (φτάνει να θυμηθούμε τις ονειρικές σκηνές με τον Κόρντα σε ένα είδος μαυρόασπρης Κιβωτού, στο στιλ ευρωπαϊκών ταινιών (κάτι ανάμεσα στον Μπουνιουέλ και τον Φελίνι), να αντιμετωπίζει διάφορες κατηγορίες από προσωπικότητες (μαζί κι ένα Θεό που ερμηνεύει ο Μπιλ Μάρεϊ και διάφορους άλλους ρόλους στους οποίους εμφανίζονται γνωστοί ηθοποιοί όπως ο Γουίλιαμ Νταφόε και η Σάρλοτ Γκενσμπούργκ).
Ακόμη, με τη βοήθεια άλλων γνωστών ηθοποιών, όπως οι Τομ Χανκς, Μπράιαν Κράνστον, Εφ Μάρεϊ Έιμπραχαμ, Τζέφρεϊ Ράιτ, Ματιέ Αμαλρίκ, Σκάρλετ Γιόχανσον και Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, στους οποίους μοιράζει μικρούς ρόλους για να στήσει τα διάφορα επεισόδια, με την ίδια πάντα προσωπική στιλιστική μέθοδο, που δίνουν στις ταινίες του το μοναδικό, υπέροχο χαρακτήρα τους. Μια μοναδική, τρελή, ευρηματική κωμωδία, απολαυστική σάτιρα του καπιταλισμού, συνδυάζει το παράλογο χιούμορ με μια παιδική, συχνά, αφέλεια, από έναν από τους καλύτερους, πιο εμπνευσμένους σκηνοθέτες του σύγχρονου αμερικανικού σινεμά!
Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr