Στο «Killerwood» ένας σκηνοθέτης προσπαθεί να γυρίσει μια ταινία τρόμου, και το μυστήριο του σεναρίου, κατά προφητικό τρόπο, γίνεται βιωματικό εργαλείο στις πρόβες.
Ο Χρήστος Μασσαλάς συνθέτει ένα σινεφιλικό παιχνίδι με την πραγματικότητα και την αναπαράσταση να συγκρούονται κατά μέτωπο. Μέσα από ένα low budget mockumentary σχολιάζει με αιχμηρότητα και χιούμορ την ελληνική κινηματογραφική πραγματικότητα. Και -το σημαντικότερο- δεν αφήνει τον χρόνο να περνά από την προηγούμενη ταινία του αχρησιμοποίητος. Το «Killerwood» είναι το καλύτερο παράδειγμα ότι ανάμεσα σε δύο φιλόδοξα πρότζεκτ (φαντάζομαι ότι η επόμενη ταινία του θα ακολουθήσει τη φόρμα του «Broadway»), στην ελληνική πραγματικότητα χρειάζεται να κάνεις μια μικρότερη ταινία που θα εξαντλήσεις πάνω της τη δημιουργικότητά σου. Αυτό είναι διαβατήριο εξέλιξης, όχι το sit-and-wait! Επίσης, εμπνευσμένο casting για τη Τζόυς Ευείδη στο ρόλο της σπαστικιάς ελληνίδας παραγωγού που όμως, πέρα από τον ωχαδελφισμό, έχει «ψυχή βαθιά» (αλήθεια, πώς και δεν έχει αξιοποιηθεί περισσότερο στον κινηματογράφο;). Και φυσικά, οι τρολ αποχρώσεις της Ρούλας Πατεράκη με τις στιγμές αλήθειας της Εύας Κουμαριανού.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα ertnews.gr