Το μίσος γεννάει μίσος
“Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που πέφτει από τον 50ο όροφο. Κατά τη διάρκεια της πτώσης του για να τονωθεί, επαναλαμβάνει: Μέχρι εδώ όλα πάνε καλά”.
Θυμάμαι ακόμη πόση εντύπωση μου είχαν κάνει αυτά τα λόγια που ακούγονται στην ταινία του Ματιέ Κασοβίτς «Το μίσος» (La haine), όταν την είχα πρωτοδεί σε μια κατάμεστη αίθουσα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1995. Και είχα συγκλονιστεί, όχι μόνο με τα λόγια αλλά και με την ίδια την ταινία.
Η υπόθεση μας μεταφέρει σε κάποιο από εκείνα τα φτωχά προάστεια του Παρισιού που ζουν κυρίως μετανάστες και συχνά πυκνά ξεσπούν ταραχές. Μετά από κάποια τέτοια επεισόδια ο νεαρός Αμπντέλ οδηγείται στο τμήμα όπου κακοποιείται και οδηγείται σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο. Ένας φίλος του ο Βινς, βρίσκει ένα όπλο που έχασε ένας αστυνομικός κι ορκίζεται ότι αν ο Αμπντέλ πεθάνει τότε θα σκοτώσει έναν αστυνομικό. Ακολουθούν ώρες αγωνίας ενώ η οργή μεταξύ των μεταναστών μεγαλώνει.
Εκπληκτικό ασπρόμαυρο φιλμ με το οποίο ο Κασοβίτς καθιερώθηκε ως ένας σημαντικός σκηνοθέτης. Έχοντας να κάνει με ένα υπαρκτό κοινωνικό πρόβλημα, σκηνοθετεί δυναμικά, δημιουργεί ένταση. Πρόκειται για μια ταινία που μοιάζει με μετωπική σύγκρουση, η κάμερα του Κασοβίτς στενάζει κι ασφυκτιά μαζί με τους ήρωές του. Μια συναρπαστική ταινία για τη γέννηση του μίσους και πως αυτό μπορεί να καλλιεργηθεί και να γίνει ανεξέλεγκτο. Μίσος φυλετικό, μίσος ταξικό που μπορεί να οδηγήσει με τεράστιες κοινωνικές συγκρούσεις. Κάτι που διαπιστώνουμε πλέον καθημερινά. Και δεν θα σταματήσει εάν ο δυτικός κόσμος δεν σταματήσει να σκέφτεται αποκλειστικά με το δυτικό τρόπο!
Ο Ματιέ Κασοβίτς εμπνεύστηκε το σενάριό του από τη δολοφονία του νεαρού Μακόμε Εμποουλέ από το Ζαΐρ που βασανίστηκε από την αστυνομία. Ο αστυνομικός που τον είχε πυροβολήσει ισχυρίστηκε ότι είχε θυμώσει με το νεαρό αλλά το όπλο του εκπυρσοκρότησε από λάθος.
Στράτος Κερσανίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kersanidis.wordpress.com