Δύο κολλητές και συνεταίροι σε μια μικρή ελλειμματική εταιρεία καλλυντικών έρχονται αντιμέτωπες με μια μεγάλη πρόκληση στη φιλία και την καριέρα τους, όταν μια αδίστακτη μεγαλοεπιχειρηματίας προσφέρεται να σώσει την εταιρεία με τίμημα την εξαγορά της.
Φεμινιστική κωμωδία που θυμίζει το «Κορίτσι για φίλημα» («I Feel Pretty», Άμπι Κον και Μαρκ Σίλβερστιν, 2018) στον τρόπο με τον οποίο πραγματεύεται το θέμα της γυναικείας ομορφιάς και τον βαθμό στον οποίο αυτή εξαρτάται από τη βιομηχανία της αισθητικής. Το σενάριο ακολουθεί μια συμβιβαστική, όχι ακριβώς επαναστατική αλλά κοινωνικά πραγματιστική οδό, επικρίνοντας τα εξωπραγματικών απαιτήσεων, υπερ-σεξουαλικοποιημένα γυναικεία πρότυπα, χωρίς ν’ αμφισβητεί την αναγκαιότητα χρήσης καλλυντικών στη διαμόρφωση της γυναικείας εμφάνισης. Το μακιγιάζ δηλαδή προβάλλεται ως μέσο εξωτερίκευσης της εσωτερικής διάθεσης κι ομορφιάς μιας γυναίκας, αντί για την έξωθεν εφαρμογή ενός στερεότυπου προσωπείου. Από ‘κει κι έπειτα το ταλαντούχο καστ χειρίζεται με ζωηράδα το συνηθισμένο σενάριο, αρκετά τουλάχιστον ώστε να καθιστά το θέαμα υποτυπωδώς διασκεδαστικό.
Νίκος Τσαγκαράκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα patris.gr