Με την περίοδο του 1967, εκείνη της «Άνοιξης της Πράγας», μέσα από τη δράση των δημοσιογράφων και των υπολοίπων εργατών του Τσεχοσλοβακικού Ραδιοφωνικού Ιδρύματος, καταπιάνεται το πολιτικό αυτό θρίλερ του Γίρι Μάντλ, υποψήφιο της Τσεχίας για τα Όσκαρ του 2025.
Στο επίκεντρο ο Πάβελ (Οντρέι Στούπκα), ένας τεχνικός που αναζητά δουλειά στο ίδρυμα και που τον προσλαμβάνει ο διευθυντής Τομάς, για να τον χρησιμοποιεί ως « καρφί» για να παρακολουθεί τη δράση του με ρεφορμιστικές ιδέες κομμουνιστή, αρχισυντάκτη του σταθμού, Μίλαν (Στάνισλαβ Μάγιερ), που, παρά τις παρεμβάσεις του Τομάς, επιμένει να ελέγχει με άλλα ξένα πρακτορεία τις ειδήσεις πριν τις μεταδώσει.
Η ταινία παρακολουθεί και καταγράφει τη σταδιακή αφύπνιση του Πάβελ μέσα από την πορεία των διαδηλώσεων και των αλλαγών που επέφερε, έστω για ένα σύντομο διάστημα, η Άνοιξη της Πράγας, με τις διαδηλώσεις και τα συνθήματα (« θέλουμε φως») αρχικά των φοιτητών και στη συνέχεια του υπόλοιπου λαού, τις προσπάθειες των σκληροπυρηνικών να σταματήσουν την αλλαγή (με επεμβάσεις με προπαγανδιστικές ειδήσεις, fake επιστολές φοιτητών, τις επεμβάσεις της αστυνομίας), την επικράτηση του νέου πρωθυπουργού Ντούμπτσεκ και του προέδρου Σβόμποντα, που κατέληξαν τον Αύγουστο του 1968 στην βίαιη στρατιωτική επέμβαση από έξι άλλες κομμουνιστικές χώρες με επικεφαλής τη Σοβιετική Ένωση, και την καταστολή της εξέγερσης και της αλλαγής.
Ο σκηνοθέτης εστιάζει στο ανθρώπινο δράμα, φέρνοντας στην επιφάνεια τα προβλήματα των ηθικών αξιών, τοποθετώντας παράλληλα την ιστορία του στο πολιτικό της χώρο, μέσα από εντυπωσιακές σκηνές, που στήνει με ντοκιμαντεριστικό στιλ, συνδυάζοντας τις άνετα με επίκαιρα της εποχής.
Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr